ترجمه و شرح گشته است، ولى مع الاسف داراى تصحيح مطلوبى نيست. نظر به اينكه اين اثر تنها نوشته منطقى مستقل اين حكيم بزرگوار است و متن چاپى آن على‌رغم شرح محقّقانه جناب مشكاة الدينى داراى كاستيهاى متنى و نارسائيهاى ويرايشى است، لذا تصميم بر احياى مجدّد آن گرفته شد [٦٠].

نام اين اثر، بنا بر تحقيق، و نسخ خطّى موجود، رساله «تنقيح» است و آقاى دانش‌پژوه ظاهرا بر اساس يك نسخه خطى آن را «تنقيه» ناميده!! و در نسخه مطبوع آن به نام «اللمعات الاشراقية في الفنون المنطقية» خوانده شده كه ظاهرا نامى استدراكى، با توجّه به فصول و عناوين بخشهاى رساله است.

مآخذ تصحيح: ١- «الف» نسخه كتابخانه مجلس شوراى اسلامى تحت، شماره ١٧٢١، معلّق به چند حاشيه از مؤلّف.

٢- «ب» نسخه كتابخانه مجلس شوراى اسلامى تحت، شماره ١٧١٩، به خط نسخ.

٣- «چ» نسخه مطبوع، تحت عنوان «منطق نوين».

٧. رساله حشريه‌

اين رساله از نگارشهاى مسلّم صدر المتألهين است كه تا كنون مورد تحقيق و بررسى قرار نگرفته است و هيچ يك از ارباب تراجم بدان اشاره ننموده‌اند [٦١]. لكن در

[٦٠] - لازم به تذكر است كه تصحيح قياسى ايشان بسيار دقيق صورت گرفته و قابل تقدير است، و ما نيز از آن بهره جستيم.

[٦١] - در مقدّمه آقاى آهنى بر كتاب «مشاعر»، اشاره‌اى گذرا به اين اثر تحت عنوان گفتارى راجع به رستاخيز شده است، و لكن چون فصل اوّل اين رساله عينا الفاظش در كتب ديگر صدرا موجود است، نمى‌توان به اين اعتبار آن را رساله‌اى مستقل دانست.