«یا موسی! إنِّی اُعَلِّمُکَ أربَعَ کَلِماتٍ فِیها الخَیرُ کُلُّهُ؛ الأُولی لِی، و الثّانیَةُ لَکَ، و الثّالثَةُ بَینِی و بَینَکَ، و الرّابِعَةُ بَینَکَ و بَینَ النّاسِ. أمّا الَّتِی لِی، فاعبُدنِی فَلا تُشرِک بِی شَیئًا. و أمّا الَّتِی لَکَ، أنّکَ مُجزَی لِعَمَلِکَ [بِعَمَلِکَ] فاعمَل ما شِئتَ. أمّا الَّتِی بَینِی و بَینَکَ، عَلَیکَ بالدُّعاءِ و عَلَیَّ بالإجابَةِ. أمّا الَّتِی بَینَکَ و بَینَ النّاسِ، فَتَرضَی لِلنّاسِ‌ ما تَرضَی لِنَفسِکَ و تَکرَهَ للنّاسِ ما تَکرَهُ لِنَفسِکَ.»[٢]

سیّدالشّهدا علیه السّلام، یگانه پرچمدار امر به معروف و نهی از منکر

[١]. سوره آل‌عمران (٣) آیات ١٠٢ ـ ١٠٥. امام شناسی، ج ١٣، ص ٣٠٩ و ٣١٠:

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، تقوای خدا را آن‌طور که بایدوشاید و سزاوار مقام تقوای اوست بجای آورید؛ و مبادا مرگ شما را فراگیرد، مگر آنکه شما در درجۀ أعلای اسلام و تسلیم باشید! * همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و تفرقه نکنید، و نعمت خداوند را که بر شما ارزانی داشت بهخاطر بیاورید در آن زمانی که شما دشمنِ هم بودید و خداوند در میان دل‌های شما الفت افکند و بنابراین در سایۀ نعمت خدا برادر شدید؛ و شما در لب پرتگاه گودال آتش بودید و خداوند شما را از آن برگرفت. این‌طور ای پیامبر، خداوند آیاتش را بر شما مردم، روشن و مبیّن می‌دارد به امید آنکه شما راه را پیدا کنید! * و باید در میان شما امّتی باشند که بهسوی خیر بخوانند، و امر به معروف کنند و نهی از منکر بنمایند، و آنها هستند آنان که البتّه رستگارند. * و نباید بوده باشید مانند آنان که تفرّق پیدا کردند، و اختلاف نمودند پس از آنکه بیّنات و ادلّۀ واضح و آشکارا بدان‌ها رسید؛ و آن جماعت برای ایشان است عذاب عظیم.»

[٢]. من ‌لا یحضره ‌الفقیه، ج ٤، ص ٤٠٥ با قدری اختلاف. ترجمه:

«ای موسی! من به تو چهار چیز می‌آموزم که تمام خیر در آن نهفته است؛ اوّلی از آن من، و دوّمی برای تو، و سومی مربوط به من و تو، و چهارمی در مورد تو و مردم است.

امّا آنچه که از آن من است اینکه: مرا پرستش کن و چیزی را شریک من قرار مده. و امّا آنچه که برای تو است اینکه: همانا تو در مقابل عمل خود جزا داده می‌شوی؛ پس هر کاری می‌خواهی انجام بده. امّا آنچه که مربوط به من و تو است اینکه: بر تو باد به دعا نمودن و بر من است که *