مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٠٧ - معرفی مؤمنین در قرآن به آمر به معروف و ناهی از منکر، و معرفی منافقین به ضدّ آن

بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ

و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ

و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدّین

لزوم رعایت موازین اخلاقی در مسئلۀ امر به معروف و نهی از منکر

(ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ).[١]

دعوت رسول اکرم و مواعظ حضرت و مجادلات آن حضرت، از حدود و موازین اخلاقی خارج نمی‌شد. در دو روز گذشته سخنانی راجع به امر به معروف و نهی از منکر معروض داشته شد؛ اینک باید دانست که این قانون با خشونت و تندی، عملی نمی‌شود.

علّت تبدّل جایگاه معروف و منکر در جامعه

و هم‌چنین بیان شد که در جامعه چنانچه امر به معروف و نهی از منکر از میان برود و راه معاصی باز گردد، کم‌کم عمل جلّ آن اجتماع منکر شده؛ و اگر کسی کار معروفی انجام دهد، مردم بر او خرده می‌گیرند و او را از آن معروف نهی می‌کنند.[٢]

معرفی مؤمنین در قرآن به آمر به معروف و ناهی از منکر، و معرفی منافقین به ضدّ آن

[١]. سوره نحل (١٦) آیه ١٢٥. الله شناسی، ج ٣، ص ٢٨٧:

«ای پیغمبر، بخوان بهسوی راه پروردگارت با حکمت و موعظۀ حسنه، و با آنان با طریقه‌ای که از همۀ راه‌ها و طریقه‌ها نیکوتر است، به مباحثه و مجادله در گفتار قیام کن!»

[٢]. رجوع شود به همین مجلّد، ص ١٠٢.