مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢١١ - عظمت عالم آخرت و ظهورِ ملازمت ابدی معاصی، دو علّت برای وحشت غریب انسان از مرگ

بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ

و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ

و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدّین

بدیهی بودن مسئلۀ مرگ

(وَجَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ * وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ذَلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ * وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ * لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ).[١]

مرگ امری است بدیهی، منتهی عقیدۀ ملیّون عالم بر آن است که تبدیل و تبدّلی است و تغییر منزلی؛ هنگام مرگ حیات انسان به آخر نرسیده بلکه لباس خود را عوض می‌کند.

عظمت عالم آخرت و ظهورِ ملازمت ابدی معاصی، دو علّت برای وحشت غریب انسان از مرگ

[١]. سوره ق (٥٠) آیه ١٩ ـ ٢٢. معاد شناسی، ج ١، ص ٨٧:

«و سکرات مرگ به حق و واقعیت خود خواهد رسید؛ و این همان است که از او دوری می‌‌گزیدی. * و در صور دمیده خواهد شد (و اعلان احضار خلایق در پیشگاه مقدّس خدا زده خواهد شد)؛ و این همان میعاد روز معهود و موعود است. * و هر صاحب نفسی و انسانی در پیشگاه خدا و محضر عدل او بیاید درحالی‌که با او یک راهنما و یک گواه خواهد بود.* سوگند که حقّاً تو از این مسئله غافل بودی و ما پردۀ غفلت را از برابر دیدگان تو برداشتیم و حجاب بصیرت را کنار زدیم، و امروز دیدگان تو بسیار تیزبین و حساس شده (و بصیرت تو تمام عوالم و منازل و مراحل بعد از مرگ را ادراک می‌‌کند و به حقیقت آنها پیمی‌‌برد).»