مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٠ - حکایت سیّد جواد کربلایی و ملاقات او با شیخ عرب سنّی مذهب

قالَ: ”و یُمَثَّلُ لَهُ رَسُولُ اللَهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم و أمِیرُالمُؤمِنِینَ و فاطِمَةُ و الحَسَنُ و الحُسَینُ و الأئِمَّةُ مِن ذُرِّیَّتِهِم علیه السّلام، فَیُقالُ لَهُ: هَذا رَسُولُ اللَهِ و أمِیرُالمُؤمِنِینَ و فاطِمَةُ و الحَسَنُ و الحُسَینُ و الأئِمَّةُ علیه السّلام رُفَقاؤُکَ!“

قالَ: ”فَیَفتَحُ عَینَهُ فَیَنظُرُ، فَیُنادِی رُوحَهُ مُنادٍ مِن قِبَلِ رَبِّ العِزَّةِ فَیَقُولُ: (يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ) إلَی مُحَمَّدٍ و أهلِ بَیتِهِ، (ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً) بِالوَلایَةِ، (مَرْضِيَّةً) بِالثَّوابِ؛ (فَادْخُلِي فِي عِبَادِي) یَعنِی مُحَمَّدًا و أهلَ بَیتِهِ، (وَادْخُلِي جَنَّتِي).[١] فَما شَی‌ءٌ أحَبَّ إلَیهِ مِنِ استِلالِ رُوحِهِ و اللُّحُوقِ بِالمُنادِی.“»[٢]

حکایت سیّد جواد کربلایی و ملاقات او با شیخ عرب سنّی مذهب

[١]. سوره فجر (٨٩) آیه ٢٧ ـ ٣٠.

[٢]. الکافی، ج ٣، ص ١٢٧. معاد شناسی، ج ٢، ص ١٠٠:

«مرحوم کلینی روایت می‌کند از عدّه‌ای از اصحاب، از سَهل بن زیاد، از محمّد بن سلیمان، از پدرش، از سُدَیر صیرفی، می‌گوید:

عرض کردم به حضرت امام جعفرصادق علیه السّلام: ”فدایت شوم، ای پسر رسول خدا! آیا مؤمن در وقت قبض روحش ناراحت می‌شود و در آن حال از مرگ کراهت دارد؟“

حضرت فرمود: ”نه سوگند به پروردگار! زمانی که ملک‌الموت برای قبض روح او حاضر شود، مؤمن جزع می‌کند و ناله سر می‌دهد. ملک‌الموت می‌گوید: ای ولیّ خدا جزع مکن! سوگند به آن خدایی که محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم را به رسالت برانگیخت، من نسبت به تو از یک پدر مهربان، مهربان‌تر و احسانم بیشتر است؛ اگر فرضاً پدرت در این حال حاضر بود و کاری از دست او ساخته بود. چشمت را باز کن و نگاه کن!“

حضرت فرمود: ”در آن حال متمثِّل می‌شود برای او رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم و امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین و ائمّه طاهرین از ذرّیۀ حسین علیهم السّلام، و پس از آن به مؤمن گفته می‌شود: این است رسول خدا و امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین و ائمّۀ طاهرین علیهم السّلام، و اینان رفیقان تو هستند!“

حضرت فرمود: ”مؤمن دراین‌حال چشمان خود را باز می‌کند و نگاه می‌کند به آنان، و یک منادی از جانب حضرت ربّ‌العزّة روح او را ندا می‌کند بدین کلمات: ای نفسی که به مقام اطمینان به نبوّت محمّد و اهل بیت او رسیدی، بازگرد بهسوی پروردگارت درحالی‌که راضی هستی به مقام *