و هم‌چنین رجعت در امم سالفه نمونه‌ای از معاد است. و با وجودی که آیات قرآن بر آن دلالت دارد، انکار معاد جسمانی از متدینین به قرآن مشکل است؛ [زیرا] «حُکمُ الأمثالِ فی ما یَجوزُ و فی ما لا یَجوزُ واحِدٌ.»

حکایت رجعت إرمیای پیغمبر

(أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّى يُحْيِي هَذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانْظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ وَانْظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ).[١]

ختم سخن.

[١]* سپس در بالای هریک از این کوه‌ها یک جزء از آن را بگذار! و پس از آن، آنها را یک‌یک صدا بزن، می‌بینی که آنها با شتاب بهسوی تو می‌آیند؛ و بدان‌که خداوند عزیز و حکیم است.“»

[٣٨٠]. سوره بقره (٢) آیه ٢٥٩. معاد شناسی، ج ٤، ص ٢٥٠:

«حضرت ارمیا عبورش در میان بیابان به قریه‌ای افتاد. دید که سقف‌های این قریه فرود آمده و خراب شده، و اهل قریه همه مرده‌اند و استخوان‌هایشان از هم متفرّق و جداجدا شده و بدن‌های آنان در این قریه افتاده است. از روی تعجّب و بزرگ شمردن مطلب گفت: ”چگونه خداوند این افراد کثیر را که بدین‌صورت درآمده‌اند، بعد از مردنشان زنده می‌کند و حیات جدید می‌بخشد؟“ خداوند او را صد سال میرانید؛ خداوند جلّ‌وعزّ پس از صد سال او را زنده کرد و به او خطاب فرمود: ”چقدر در اینجا درنگ کردی؟“ ارمیا نگاهی به این‌طرف و آن‌طرف کرد و گفت: ”یک روز یا مقداری از یک روز!“ خداوند به او خطاب کرد: ”بلکه درنگ تو در اینجا صد سال است، صد سال! نگاهی به خوراکی و آشامیدنی که با خود آورده بودی بینداز و ببین ابداً تغییر نکرده است! حالا نگاهی به الاغت بکن، و بدان‌که ما تو را یک آیت الهیّه برای مردم قرار داده‌ایم؛ یک آیه و علامت برای قدرت و عظمت و جلال خود. و نگاهی به استخوان‌ها بنما، و ببین چگونه ما آنها را از زمین بلند کرده و به هم متّصل نموده و سپس گوشت به روی آنها می‌پوشانیم!“ چون زنده شدن مردگان بدین‌طرز برای او واضح و روشن شد، گفت: ”می‌دانم که خداوند بر هر چیز تواناست.“»