مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٩٩ - ثروت و شوکت بسیاری از ائمّه علیهم السّلام

بعضی گمان می‌کنند که شخص مسلمان باید دارای لباس پاره و ظاهری آلوده و برای نان خود محتاج باشد؛ این غلط است! چنین مردی در نزد اسلام کم قیمت است:

سه روایت در مذمّت فقر

[قال رَسولُ الله صَلّی الله عَلَیه و آلِه و سَلَّمَ]: «کادَ الفَقرُ أن یَکُونَ کُفرًا؛»[١]

[قال رَسولُ الله صَلَّی الله عَلَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ]: «الفَقرُ سَوادُ الوَجهِ فِی الدّارَینِ؛»[٢]

حضرت صادق می‌فرمایند: «اگر صبح کنم درحالتی‌که طعام برای اهل و عیال خود نداشته باشم، بدتر است از آنکه صبح کنم و فرزند من مرده باشد.»

بازماندن از سیر کمالی، به‌واسطۀ دلبستگی به دنیا بیش از مقام ظرفیّت دنیا

آنچه به‌طور مسلم از اسلام به‌دست می‌آید آن است که: مال و زندگی نباید انسان را از خدا مشغول کند و از سیر ترقّی باز بدارد؛ و دلبستگی به دنیا بیش از مقام ظرفیّت دنیا مانع از تکامل می‌گردد:

[عَن عَلیّ بن الحسین علیه السّلامُ]: «حُبُّ الدُّنیا رأسُ کُلِّ خَطِیئَةٍ.»[٣]

مرادف دانستن عالم با زاهدِ فقیر، پندار نادرست عوام الناس

بدبختانه امروز در نزد قاموس لغت، معنی عالم با معنی فقیر و بدبخت مرادف گشته و فقر یکی از لوازم علم است؛ زیرا که مردم می‌پندارند عالم باید زاهد باشد و زاهد یعنی فقیر:

عن الصّادقِ علیه السّلامُ: «لَیسَ الزُّهدُ فِی الدُّنیا بِإضاعَةِ المالِ و لا تَحرِیمِ الحَلالِ؛ بَلِ الزُّهدُ فِی الدُّنیا أن لا تَکُونَ بِما فِی یَدِکَ أوثَقَ مِنکَ بِما عِندَ اللَه.»[٤]

ثروت و شوکت بسیاری از ائمّه علیهم السّلام

[١]. الکافی، ج ٢، ص ٣٠٧. ترجمه:

«چه‌بسا نزدیک است که فقر و تنگدستی به کفر بینجامد.» (محقّق)

[٢]. عوالی اللئالی، ج ١، ص ٤٠. ترجمه:

«فقر، روسیاهی در دو دار دنیا و آخرت است.» (محقّق)

[٣]. الکافی، ج ٢، ص ١٣٠. معاد شناسی، ج ٥، ص ٨٩. ترجمه:

«محبّت دنیا سرمنشأ تمام گناهان است‌.»

[٤]. الکافی، ج ٥، ص ٧٠. ترجمه:

«از امام صادق علیهالسّلام روایت شده است که فرمودند: ”زهد در دنیا، به اضاعۀ مال و حرام *