مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٢ - اشعار منسوب به امیرالمؤمنین علیه السّلام در حقیقت انسان

است ـبلکه در مَلک ترقّی و کمال هم وجود ندارد ـ ولی انسان دارای نفس ناطقه یعنی مقام لاحدّی است، لذا انسان اشرف مخلوقات است.

انسان دارای قابلیّتی است که هرچه بخواهد راه کمال بپیماید، حدّ یَقِفی ندارد؛ و معنی ناطق که فصل انسان است، همان مقام لاحدّی است.

خلقت تمام موجودات زمینی و آسمانی، به جهت کمال و معرفت انسان به پروردگار

آنچه در زمین است برای انسان آفریده شده: (خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا).[١]علاوه بر موجودات ارضی، تمام آسمان‌ها نیز برای مقام کمال انسان که معرفت پروردگار و فنای در ذات اوست، پدید آمده: (اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا).[٢]

البته مقصود از انسان که می‌گوییم، این جسم محدود و ضعیف نیست؛ بلکه روح انسان است که هیچ‌گاه به مقام سیری نمی‌رسد، و خود را از کمال و ترقّی بی‌نیاز نمی‌بیند.

اشعاری از مرحوم حاج ملا هادی سبزواری در مقام انسان

اشعار منسوب به امیرالمؤمنین علیه السّلام در حقیقت انسان

[١]. سوره بقره (٢) آیه ٢٩. نرم‌افزار کیمیای سعادت، متن سخنرانی‌های علاّمه طهرانی، ص ٤٩٩:

«خدا آنچه در روی زمین است برای شما خلق کرده.»

[٢]. سوره طلاق (٦٥) آیه ١٢. امام شناسی، ج ١١، ص ٢٠:

«خداست آن که هفت آسمان را آفرید، و از زمین نیز همانند آن آسمان‌ها بیافرید؛ امر خود را پیوسته در میان آسمان‌ها و زمین‌ها نازل می‌کند، تا شما بدانید.»

[٣]. دیوان أسرار، ص ١٧.