مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٠ - پیغمبر اسلام، گواه گواهان

شُهَداءُ اللَهِ عَلَی خَلقِهِ، و حُجَجُهُ فِی أرضِهِ و سَمائِهِ.»[١]

پیغمبر اسلام، گواه گواهان

و پیغمبر اسلام گواه گواهان است:

(فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا)؛[٢]

فی الإحتجاج عَن أمیرالمُؤمِنینَ علیه السّلام فی حَدیثٍ یَذکُرُ فیهِ أحوالِ المَوقِفِ؛ قالَ علیه السّلام:

«فَیُقامُ الرُسُلُ فَیُسألونَ عَن تَأدِیَةِ الرِسالَةِ الَّتی حَمَلوها إلی أُمَمِهِم، فَأخبَروا أنَّهُم قَد أدُّوا ذَلکَ إلی أُمَمِهِم. و یُسألُ الأُمَمُ فَیَجحَدُ [فیجحدون] ـ کَما قالَ الله: (فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ) ـ[٣] فَیَقولونَ: (مَا جَاءَنَا مِنْ بَشِيرٍ وَلَا نَذِيرٍ).[٤]

فَتَستَشهِدُ الرُسُلُ رَسولَ الله صَلَّی اللهُ عَلَیه و آلِهِ و سَلَّمَ، فَیَشهَدُ بِصِدقِ الرُسُلِ و تَکذیبَ مَن جَحَدَها مِن الأُمَمِ، فَیَقولُ لِکُلِّ أُمَّةٍ مِنهُم: ”بَلی (فَقَدْ جَاءَكُمْ بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ).“[٥] أی مُقتَدِرٌ عَلی شَهادَةِ جَوارِحِکُم عَلَیکُم بِتَبلیغِ الرُسُلِ إلَیکُم رِسالاتَهُم.

[١]. الکافی، ج ١، ص ١٩١؛ تفسیر العیاشی، ج ١، ص ٦٢. معاد شناسی، ج ٧، ص ١٤١:

«در کافی و تفسیر عیّاشی از حضرت باقر علیهالسّلام روایت است که فرموده‌اند:

آن امّت وسط ما هستیم، و ما هستیم که گواهان خدا بر مخلوقاتش می‌باشیم، و حجّت‌های خدا هستیم در زمین او و در آسمان او.

یعنی در عالم ظاهر و باطن، در عالم غیب و شهادت، در عالم تحمّل و أداء، فقط ما هستیم که دارای این خصائص می‌باشیم‌.»

[٢]. سوره نساء (٤) آیه ٤١. معاد شناسی، ج ٧، ص ١٤٥:

«پس چگونه است در آن وقتی‌که ما از هر امّتی گواهی بر اعمال آنها می‌آوریم، و سپس تو را ای پیغمبر گواه بر اعمال آن گواهان می‌آوریم‌!»

[٣]. سوره أعراف (٧) آیه ٦.

[٤] و ٥. سوره مائده (٥) آیه ١٩.

[٥].