مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٦٨

گیشۀ آخرت، گیشۀ تقوا و تقرب به پروردگار است؛ لذا عمل صالح می‌خواهد. گیشۀ میکروب‌شناسی نیست که پاستور دارای مقامی باشد؛ گیشۀ برق نیست که ادیسون دارای کرسی باشد؛ رشتۀ طب نیست که فلاسفۀ حکیم در آنها قرار گیرند؛ آنجا محلّ مردمان مؤمن و اولیاء خدا است.

لزوم تقرب عملی به امیرالمؤمنین علیهالسّلام

ای ‌آقایان! اگر نمی‌توانید خود را مانند علی بن أبی‌طالب کنید (و إنَّکُم لا تَقدِرُونَ عَلَی ذَلِکَ و لَکِن أعِینُونِی بِوَرَعٍ و اجتِهادٍ و عِفَّةٍ و سَداد)،[١] خود را به آن حضرت نزدیک کنید و او را مولای خود بدانید!

لزوم استمداد از امام زمان و پناهنده شدن به آن حضرت در لجج فتنه‌های آخرالزمان

ما امروز مردمانی هستیم که دارای امام زنده هستیم؛ او به کارهای ما رسیدگی می‌کند؛ در این لجج فتنه‌ها باید به او پناهنده شد و از او استمداد کرد!

گریه و تأثّر امام زمان علیه السّلام بر حال تباه ما

وا أسفا که او دنبال ما می‌آید و بر حال تباه ما گریه می‌کند و متأثّر می‌گردد!

ختم سخن با چند فقره از دعای ندبه، و تحریص مردم بر دعای به آن حضرت.

[١]. نهج البلاغة (عبده)، ج ٣، ص ٧٠. ترجمه:

«... و شما قدرت و توانایی آن را ندارید که چنین باشید، ولی در این امر مرا با ورع و اجتهاد و عفت و پیمودن راه سداد و صواب یاری نمایید.» (محقّق)