مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٣١ - توکّل یعنی اعتماد و وثوق به خدا

بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ

و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ

و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدّین

(وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا).[١]

توکل یکی از ارکان چهارگانۀ ایمان

در کلمات امیرالمؤمنین علیه السّلامدر نهج البلاغه است که برای ایمان چهار ستون است و هم‌چنین چهار رکن:

«و لَهُ أرکانٌ أربَعَةٌ: التَّوَکُّلُ عَلَی اللَهِ؛ و تَفوِیضُ الأمرِ إلَی اللَهِ؛ و الرِّضا بِقَضاءِ اللَهِ؛ و التَّسلِیمُ لِأمرِ اللَهِ.»[٢]

توکّل یعنی اعتماد و وثوق به خدا

مراد از توکل، اعتماد و وثوق به خداست. انسان اگر دارای توکل باشد،

[١]. سوره طلاق (٦٥) آیه ٣. رساله نکاحیه، ص ٣٢٨:

«و کسی که بر خداوند توکل نماید، خداوند کافی می‌باشد برای او. تحقیقاً خداوند رسانندۀ امر خود هست، و حتماً خداوند برای تمام چیزها اندازه‌ای قرار داده است.»

[٢]. الکافی، ج ٢، ص ٤٧. ترجمه:

«امیرالمؤمنین علیهالسّلام فرمود: «ایمان چهار رکن و ستون دارد: توکل و وثوق بر خداوند؛ تفویض و واگذار نمودن امور به خداوند؛ راضی و خشنود بودن به قضاء خداوند؛ تسلیم و منقاد بودن نسبت به اوامر خداوند.» (محقّق)