مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٨ - توسّل جستن حضرت آدم به انوار خمس&#١٧٢٨ طیّبه

گفت: «او سبط محمّد مصطفی است که شهید تیغ أعداء خواهد شد.»

خدا خبر می‌دهد: «و لَو تَراهُ یا آدَمُ و هُوَ یَقولُ: وا عَطَشاه! وا قِلَّةَ ناصِراه! حَتَّی یَحولَ العَطَشُ بَینَهُ و بَینَ السَّماءِ کالدُّخانِ! فَلَم یُجِبهُ أحَدٌ إلّا بِالسُّیُوفِ و شُربِ الحُتُوفِ! فَیُذبَحُ ذَبْحَ الشّاةِ مِن قَفاهُ، و یَنهَبُ رَحلَهُ أعداؤُهُ، و تُشهَرُ رُءُوسُهُم هُوَ و أنصارُهُ فِی البُلدانِ، و مَعَهُمُ النِّسوانُ؛ کَذَلِکَ سَبَقَ فِی عِلمِ الواحِدِ المَنّان.»[١]

[١]. همان. ترجمه:

«ای آدم، ای کاش او را می‌دیدی که می‌گوید: ”وای از تشنگی! وای از کمی یار و یاور!“ تا آنجا که تشنگی چون دود، بین او و آسمان حائل گردد! کسی جوابش را نمی‌دهد مگر با شمشیر و نوشیدن جرعۀ مرگ! پس او را نظیر ذبح کردن گوسفند، از قفا سر می‌برند، و دشمنانش باروبنۀ او را به یغما می‌برند، و سر مبارک وی و یارانش را ـ همراه با زنان ـ در شهرها می‌گردانند؛ این‌چنین در علم خدای واحدِ منّان گذشته است.»