فی الإسرائیلیّات: «أنّ موسی علیه السّلام اعتَلَّ بِعِلَّةٍ؛ فَدَخَلَ عَلَیه بَنو إسرائیلَ، فَعَرَفوا عِلَّتَه، فَقالوا له: ”لَو تَداوَیتَ بِکَذا لَبَرِئتَ.“ فَقالَ: ”لا أتَداوِی حَتّی یُعافینی الله عَزَّوجَلَّ هو مِن غَیرِ دَواءٍ.“ فَطالَت عِلَّتُه،[١] فَأوحَی الله تَعالی إلَیهِ: ”و عِزَّتی و جَلالی لا أبرَأْتُکَ حَتّی تَتَداوِی بِما ذَکَروهُ لَکَ.“ فَقالَ لَهُم: ”داوُونی بِما ذَکَرتُم.“ فَداوُوهُ فَبَرَأ؛ فَأوْجَسَ فی نَفسِه مِن ذَلکَ، فَأوْحَی الله تَعالی إلَیهِ: ”أرَدتَ أن تَبطُلَ حِکمَتی بِتَوَکُّلِکَ عَلیّ؟! مَن أودَعَ العَقاقیرَ مَنافِعَ الأشیاءِ غَیرِی؟“»[٢]

عدم استجابت دعای فردی که در زیر دیوار شکسته دعا کند دیوار بر سرش خراب نگردد

و هم‌چنین در روایت است: «خدا دعای کسی را که در زیر دیوار شکسته

[١]. خ ل: «فَقالوا لَه: ”أنّ دَواءَ هَذِه العِلَّةِ مَعروفٌ مُجَرَّبٌ و إنّا نَتَداوِی بِه فَنَبرَأُ.“ فَقال: ”لا أتَداوِی.“ و أقامَت عِلَّتُهُ.» (محقّق)

[٢]. إحیاء علوم الدین، ج ١٤، ص ٢٤؛ محجة البیضاء، ج ٧، ص ٤٣٢. ترجمه:

«در اسرائیلیّات آمده است که: حضرت موسی علی نبینا و آله و علیهالسّلام به‌واسطۀ علّت و مرضی بیمار گردید. بنی‌اسرائیل به دیدن آن حضرت رفتند، و بیماریش را تشخیص دادند، و به او گفتند: ”اگر خود را با فلان دارو مداوا نمایی، حتماً خوب خواهی ‌شد.“ حضرت موسی فرمود: ”خود را مداوا نمی‌کنم تا اینکه خداوند عزّوجلّ بدون دواء مرا عافیت بخشد.“

پس بیماری آن حضرت طولانی شد، و خداوند متعال به او وحی فرمود: ”قسم به عزّت و جلالم که تو را شفا نمی‌بخشم تا اینکه خود را به آن دارویی که آنها برای تو تجویز نمودند، مداوا نمایی!“

حضرت موسی به آن عدّه از بنی‌اسرائیل فرمود: ”مرا به آن دارویی که گفتید، مداوا کنید!“ و آنها نیز مداوا نمودند و آن حضرت شفا یافت. حضرت موسی از این قضیه در نفس خود احساس نگرانی کرد؛ پس خداوند متعال به او وحی فرمود: ”آیا می‌خواهی حکمت مرا به‌واسطۀ توکّلت بر من باطل نمایی؟! مگر چه کسی غیر از من منافع و خواص اشیاء را در عقاقیر و داروها به ودیعت نهاده است؟!“» (محقّق)