مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤١ - کمال لاحدّی، مراد از فصل ناطق در انسان
بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ
و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ
و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدِّین
(فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ).[١]
غریزه در هر حیوانی، تراوش و اثری از روح آن حیوان
همانطوری که دیروز معروض داشته شد، هریک از حیوانات دارای غریزهای هستند که با یکدیگر اختلاف دارند. این غرائز لازمۀ روح آنهاست که هیچگاه از آنها منفک نمیشود. البته نمیتوان گفت که روح مرکّب از غرائز است، زیرا روح بسیط است؛ ولی از تراوشات و آثار غیر منفکّۀ هر روح، یک غریزۀ جداگانه است.
عقل، معدِّل و منظِّمِ تمام غرائز حیوانیِ موجود در انسان
روح انسان علاوه بر اینکه دارای تمام غرائز است، برای تعدیل و تنظیم آنها دارای عقل است که از همه مهمتر و والاتر است؛ لذا انسان از حیوانات اشرف است.
کمال لاحدّی، مراد از فصل ناطق در انسان
انسان از ملائک و جن هم اشرف است؛ چون سعادت و شقاوت آنها محدود
[١]. سوره حجر (١٥) آیه ٢٩. افق وحی، ص ١٥٧:
«زمانی که از جهت خلقت مادی و معنوی او را استوار نمودم و به مرتبۀ استواء تام رسانیدم و از روح و ذات خود در آن دمیدم، آنگاه در برابر او سجده آرید.»