مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٥ - حسرت عمیق انسان در قیامت بهواسط١٧٢٨ عدم معیّت با انبیاء و اولیاء در دنیا
ای مردم، شب قدر است! مقدّرات سال شما در امشب معیّن میشود! اگر در امشب خود را پاک نکنید، خداوند هم مقدّرات را مطابق اعمال قرار میدهد. یکقدری رو به خدا آورید و از متابعت نفس امّاره خودداری کنید! روزی میرسد که اعمال ما چون گرگها و مارهایی به ما حملهور میشوند! در آنوقت حسرت و ندامت ثمری ندارد:
(وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ * وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ * حَتَّى إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ).[١]
حسرت عمیق انسان در قیامت بهواسطۀ عدم معیّت با انبیاء و اولیاء در دنیا
[١]* شما پنهان نخواهد ماند. * امّا آن کسی که به دست راست او نامۀ عملش داده شود، آنقدر مبتهج و مسرور و خوشحال است که پیوسته صدا میزند: ”ای مردم بیایید جمع شوید و نامۀ عمل مرا بخوانید! * من به چنین روز حساب و جزایی اعتقاد و ایمان داشتم!“ * چنین کسی پیوسته در عیش و زندگی دلپسند و خوشایند، متنعّم است * و در بهشتهای عالیمرتبه و رفیعالدّرجه زیست میکند؛ * آن بهشتهایی که میوههایش نزدیک و در دسترس است. * و به آنان چنین خطاب میشود که: ”بخورید و بیاشامید! گوارا باد بر شما این نعمتهای خداوندی که به شما در مقابل آن اعمالی که در دنیا انجام دادید و سابقاً برای ما فرستادهاید، ارزانی داشته است! (در آن ایّامی که گذشت و سپری شد؛ در آن ایّامی که متمرّدین و منکرین چنان میپنداشتند که تُوپُر است، ولی خالی شد. از همۀ محتویات خالی شد؛ از شما و از همۀ آنان خالی شد. و آن ایّام ظرفی بود برای تربیت و تکامل شما؛ آن ایّام شما را خالی کرد و به چنین مقام و موقفی فرستاد. گوارا باد بر شما که بیدار بودید و در آن زمان بدان زمان و زمانه، بدان ظرف و مظروف دل نبستید و خود را برای کوچ کردن و بار سفر بستن به این منزلگاه تُوپُر و پر محتوی آماده نمودید!) * و امّا آن کسی که نامۀ عملش به دست چپ او داده شود، با نهایت شرمساری و سرافکندگی و ذلّت میگوید: ”ای کاش نامۀ عمل من به من داده نشده بود! * ای کاش من از حساب و کتاب خود اطّلاع پیدا نمیکردم و از سرگذشت خود چیزی نمیفهمیدم!“»
[٣٣٥]. سوره زخرف (٤٣) آیه ٣٦ ـ ٣٨. معاد شناسی، ج ٣، ص ٢٤٣:
«و کسی که از یاد خداوند رحمان إعراض کند، ما میگماریم بر او شیطانی را که پیوسته با او قرین و ملازم است. * و آن شیاطین پیوسته آنان را از راه خدا باز میدارند و آنان چنین گمان *