در میان علماء مردان ثروتمندی دیده شده و در میان ائمّه بسیاری دارای شوکت و جلال بودند. حضرت باقر و حضرت سیّدالشّهدا ‌و حضرت رضا، داستان‌هایی از کثرت مال و انفاق در راه خدا دارند:

داستان امام صادق علیه السّلام با سفیان ثوری

داستان حضرت صادق با سفیان ثوری.[١]

[١]* نمودن حلال نیست؛ بلکه زهد در دنیا آن است که به آنچه در دست داری از آنچه در نزد خداوند است، مطمئن‌تر نباشی.» (محقّق)

[٢٣٢]. الکافی، ج ٦، ص ٤٤٢:

«علی بن محمَّدِ بنِ بُندار عن أحمَد بنِ أبی‌عَبدِاللهِ، عَن محمّدِ بنِ علی رفعهُ قال: مَرَّ سُفیانُ الثَّورِی فی المَسجد الحَرامِ، فَرأی أباعبدِاللهِ علیهالسّلام و علیه ثیابٌ کثیرَةُ القیمَةِ حِسانٌ؛ فَقال: واللهِ لَآتِینَّهُ و لَأُوَبِّخَنَّهُ! فَدَنا مِنهُ، فَقال: ”یا ابنَ رَسُولِ اللهِ، ما لَبِسَ رَسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم مِثلَ هَذا اللِّباسِ و لا علیٌّ علیهالسّلام و لا أحَدٌ مِن آبائِک!“

فَقال: لَهُ أبوعبدِاللهِ علیهالسّلام: ”کانَ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم فِی زَمانٍ قَترٍ مُقتِرٍ، و کانَ یأخُذُ لِقَترِهِ و إقتارِهِ؛ و إنَّ الدُّنیا بَعدَ ذَلِک أرخَت عَزالِیَها، فأحَقُّ أهلِها بِها أبرارُها.“ ثُمَّ تَلا:”(قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ).* و نَحنُ أحَقُّ مَن أخَذَ مِنها ما أعطاهُ اللهُ. غَیرَ أنِّی یا ثَورِی ما تَرَی عَلَیَّ مِن ثَوبٍ إنَّما ألبَسُهُ لِلنّاسِ.“

ثُمَّ اجتَذَبَ یدَ سُفیانَ، فَجَرَّها إلَیهِ، ثُمَّ رَفَعَ الثَّوبَ الأعلَی و أخرَجَ ثَوبًا تَحتَ ذَلِک عَلَی جِلدِهِ غَلِیظًا؛ فَقال: ”هَذا ألبَسُهُ لِنَفسِی و ما رأیتَهُ لِلنّاسِ.“ ثُمَّ جَذَبَ ثَوبًا عَلَی سُفیانَ، أعلاهُ غَلِیظٌ خَشِنٌ و داخِلُ ذَلِک ثَوبٌ لَیّنٌ؛ فَقال: ”لَبِستَ هَذا الأعلَی لِلنّاسِ و لَبِستَ هَذا لِنَفسِک تَسُرُّها.“»

ترجمه: «مرحوم کلینی به اسناد خود از علی بن محمّد بن بُندار، از احمد بن أبی‌عبدالله، از محمّدبن علی به‌طور مرفوع نقل می‌کند که: سفیان ثوری در مسجد الحرام به امام صادق علیهالسّلام رسید و دید آن حضرت لباس‌های گران‌قیمت و زیبایی پوشیده است؛ گفت: به خدا قسم می‌روم و او را توبیخ و سرزنش می‌کنم! پس به حضرت نزدیک شد و گفت: ”یا بن رسول الله، رسول خدا صلّی الله علیه و آله و علی بن أبی‌طالب علیه‌السّلام و هیچ‌یک از پدرانت چنین لباسی را نپوشیده‌اند!“

امام صادق علیهالسّلام به او فرمود: ” رسول خدا صلّی الله علیه و آله در زمان فقر و تنگدستی مردم زندگی می‌کرد و به مقتضای همان فقر و تنگدستی، گذران می‌نمود؛ در‌حالی‌که بعد از آن باران نعمت دنیا فزونی یافت و روزگار به وسعت گرایید، و بنابراین سزاوارترین افراد به *