«[از میان مؤمنین] مردانی بودند که در آنچه را که با خدایشان عهد بستند به راستی رفتار کردند؛ پس بعضی از آنها شربت مرگ نوشیدند و بعضی در انتظارند. و هرگز در حکم حضرت خداوندی در این امور تبدیل و تغییری احداث نکردند.»

[٢]. در بسیاری از روایات یکی از مصادیق این آیه شریفه حضرت حمزه علیهالسّلام معرفی شده است. رجوع شود به معاد شناسی، ج ١، ص ١٩٨؛ تفسیر القمی، ج ٢، ص ١٨٨؛ مناقب آل أبی‌طالب، ج ٣، ص ٩٢.

[٣]. السنن الکبری للبیهقی، ج ٩، ص ٢٥٠:

«(حَدَّثَنا ) الإمام أبوالطَیِّبِ سَهل بن محمَّد بن سُلیمان ـ رَحِمَهُ الله ـ إملَاءً، أنبأ أبوعمرو محمَّد بن جَعفَر بن محمَّد بن مطر العدل، ثَنا محمَّد بن عُثمانِ بن أبی‌سُوَید البَصْری، ثَنا عَبدِاللهِ بن رَجاء، أنبأ إسرائیل عَن أبی‌إسحاق عَن عَمرو بن شَرحَبیل عَن عائِشَةَ ـ رَضِیَ الله عَنها ـ قالت: کانَت لَنا شَاةٌ أرادَت أنْ تَموتَ؛ فَذَبَحناها فَقَسَمناها. فَجاءَ النَّبیُّ صَلَّی الله علیه و سَلَّمَ فَقال: ”یا عائِشَةُ، ما فَعَلتِ شاتَکُم؟“ قالت: ”أرادَت أنْ تَموتَ فَذَبَحناها فَقَسَمناها؛ و لَم یَبْقِ عِندَنا مِنها إلّا کَتِفٌ.“ قال: ”الشاةُ کُلُّها لَکُم إلّا الکَتِفَ.“»

«عایشه می‌گوید: برای ما گوسفندی بود که در حال مردن بود؛ پس آن را ذبح نموده و گوشتش را تقسیم کردیم. پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم آمد و فرمود: ای عایشه، گوسفندتان را چه کار کردید؟“ گفت: ”در حال مردن بود، پس آن را ذبح کرده و تقسیم نمودیم؛ و چیزی از آن در نزد ما باقی نمانده مگر کتفی.“ رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود: ”تمام آن گوسفند برای شماست مگر همان کتف.“» (محقّق)

[٤]. الوافی، ج ١١، ص ٣٦٧؛ وسائل ‌الشیعة، ج ١٠، ص ٣١٣. انوار الملکوت، ج ١، ص ٣٥، تعلیقه:

«ای مردم! بدانید که افعال و اعمال، جان‌های شما را در بند گرفتاری‌ها و عالم شهوات و دنیای دنیّ درآورده است؛ پس با طلب آمرزش از خدا آنها را رها سازید و از قید عالم شهوت بیرون آورید.»