عن عَلِیِّ بنِ أبِی‌حَمزَةَ، [عَن أبِیهِ]، قالَ: «رأیتُ أبا‌الحَسَنِ علیه السّلام یَعمَلُ فِی أرضٍ لَهُ قَدِ استَنقَعَت قَدَماهُ فِی العَرَقِ؛ فَقُلتُ لَهُ: ”جُعِلتُ فِداکَ! أینَ الرِّجالُ؟“ فَقالَ: ”یا عَلِیُّ، قَد عَمِلَ بِالبیلِ [بِالیَدِ] مَن هُوَ خَیرٌ مِنِّی فِی أرضِهِ و مِن أبِی.“ فَقُلتُ لَهُ: ”و مَن هُوَ؟“فَقالَ: ”رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم و أمِیرُالمُؤمِنِینَ علیه السّلام و آبائِی کُلُّهُم علیهمالسّلام کانُوا قَد عَمِلُوا بِأیدِیهِم، و هُوَ مِن عَمَلِ النَّبِیِّینَ و المُرسَلِینَ و الأوصِیاءِ و الصّالِحِینَ.“»[٢]

روایتی از امام صادق علیه السّلام در مذمّت تارک دنیا

عن الصّادق علیه السّلام: «لَیسَ مِنّا مَن تَرَکَ دُنیاهُ لآخِرَتِهِ، و لا آخِرَتَهُ لِدُنیاهُ!»[٣]

حکایت امام صادق و شخصی که اظهار بی‌پولی کرد

داستان آمدن شخصی خدمت امام جعفر صادق علیه السّلام و اظهار بی‌پولی،

[١]* می‌ساخت و به هزار درهم می‌فروخت. پس از مدّتی سیصدوشصت زره بساخت و آن را به سیصدوشصت هزار درهم فروخت و از بیت‌المال بی‌نیاز گشت.“» (محقّق)

[٤١٩]. ارشاد القلوب، ج ١، ص ١٠٥؛ بحار الأنوار، ج ٦٣، ص ٣٢١.

[٢]. الکافی، ج ٥، ص ٧٥. ترجمه:

«علی بن أبی‌حمزۀ بطائنی از پدرش نقل می‌کند، می‌گوید: حضرت موسی بن جعفر علیهما السّلام را دیدم که در زمینی متعلّق به آن حضرت کار می‌کرد، به‌طوری‌که پاهایش در عرق فرو رفته بود. عرض کردم: ”فدایت شوم، پس کارکنان شما کجا هستند؟“ فرمود: ”ای علی، هرآینه کسی که از من و پدرم بهتر بود، در زمینش با بیل و با دست خود کار می‌کرد!“ عرض کردم: ”منظور کیست؟“ فرمود: ”رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم و امیرالمؤمنین علیهالسّلام و پدرانم علیهم السّلام، همگی با دست خویش کار می‌کردند؛ و این از کارهای انبیاء و مرسلین و اوصیاء و بندگان صالح خداوند است.“» (محقّق)

[٣]. من لا‌یحضره الفقیه، ج ٣، ص ١٥٦. ترجمه:

«از امام صادق علیهالسّلام روایت شده است که فرمودند: ”کسی که دنیای خود را برای آخرتش و آخرت خود را برای دنیایش ترک کند، از ما نیست.“» (محقّق)