مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٦ - کلام محقّق طوسی در ارتباط مشاعر هفتگان&#١٧٢٨ انسان با ابواب سبع&#١٧٢٨ جهنّم

(إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ).[٢]

اخلاق پسندیده و تقوا، زاد و توشۀ مناسب در سیر إلی الله

سفر إلی الله سفر مادّی نیست که احتیاج به مادّه داشته باشد؛ چون هر سفری که شخص می‌کند، احتیاج به لوازماتی دارد که در خصوص آن سفر به‌کار می‌خو‌رد.

چون سیر روحانیّت، ملکۀ اخلاق پسندیده و تقوا لازم دارد، اگر زاد و توشه تهیّه نمود، چون مرغ از تنگنای قفس مادّه پریده؛ و اگر با آلودگی‌های دنیا خود را مبتلا ساخت، دگر مرغ روح بال‌هایش ضعیف و قادر بر طیران نمی‌گردد.

(فَأَمَّا مَنْ طَغَى * وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا * فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى * وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى * فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى).[٣]

کلام محقّق طوسی در ارتباط مشاعر هفت‌گانۀ انسان با ابواب سبعۀ جهنّم

محقّق طوسی گوید: مشاعری که انسان با آنها از لذائذ دنیا استفاده کرده و مادّیت خود را کامل می‌کند، هفت است: پنج حسّ ظاهر، و دو حسّ باطن که

[١].‌ مثنوی معنوی، پایان دفتر چهارم.

[٢]. سوره بقره (٢) آیه ١٥٦. امام شناسی، ج ٣، ص ١٣٤:

«ما مِلک خدا هستیم و بهسوی او بازگشت می‌کنیم.‌»

[٣]. سوره نازعات (٧٩) آیات ٣٧ ـ ٤١. معاد شناسی، ج ١٠، ص ٣٦٧:

«و بنابراین هر کس طغیان و سرکشی و تمرّد و تجاوز کرده باشد * و حیات دنیا و زندگی حیوانی و وهمی و شهوی را (بر حیات آخرت و زندگی عقلانی و معنوی و روحی) ترجیح داده و آن را انتخاب نموده باشد، * مأوی‌ و منزل او دوزخ است؛ * و هر کس از مقام و منزلت و ربوبیّت پروردگارش در خوف و هراس بوده و نفس خود را از هویٰ و میل به شهوات بازداشته است، * مأوی‌ و منزل او بهشت است.»