نظیر این روایت زیاد است که در هنگام بعث باران می‌بارد؛ ولی می‌توان گفت که آن باران شاید با این باران معمولی تفاوتی داشته باشد. این باران زنده‌کنندۀ زمین است و آن باران اقتضایش زنده کردن اجساد مردگان است:

(وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُبَارَكًا فَأَنْبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِيدِ * وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَهَا طَلْعٌ نَضِيدٌ * رِزْقًا لِلْعِبَادِ وَأَحْيَيْنَا بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا كَذَلِكَ الْخُرُوجُ)؛[١]

و هم‌چنین در سورۀ حج در وسط آیۀ پنجم می‌فرماید: (وَتَرَى الْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ * ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّهُ يُحْيِي الْمَوْتَى وَأَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَا رَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ).[٢]

[١]* زمین منتشر شده است و هر ذرّه‌اش در یک‌جا افتاده، به‌واسطۀ زده‌شدن جمع می‌شود؛ مانند ذرّات طلا که به علّت شستشوی با آب از خاک و شن جدا می‌شود، و مانند کَره‌ای که در میان دوغ مخلوط است و به‌واسطۀ حرکت مَشک از دوغ جدا می‌گردد. پس بنابراین، خاکِ بدن هر نفسی باهم جمع شده و به قالب خودش می‌رود و به اذن خدا به آنجایی که روح مکان دارد انتقال می‌یابد. پس از آن صورت‌ها به اذن مصوِّرش به هیئت اوّلیه‌شان بازمی‌گردند و روح در آنها داخل می شود، که ناگهان انسان خود را مستوی و تمام‌عیار مشاهده نموده و چیزی را از خودش نمی‌تواند انکار نماید.» (محقّق)

[٣٦٤]. سوره ق (٥٠) آیه ٩ ـ ١١. امام شناسی، ج ١١، ص ٣٥١، تعلیقه ١:

«و ما از آسمان آب با برکت را (باران را) پایین آوردیم؛ و با آن آب باغ‌های میوه و کشت‌های درو شدنی از حبوبات را رویانیدیم، * و درخت‌های خرما که سر برافراشته و دارای دانه‌های ریز طَلْع است که منظّم و مرتّب بر روی هم در غلاف خود چیده شده است، نیز رویانیدیم. * اینها را روزی برای بندگان قرار دادیم؛ و به‌واسطۀ آن آب باران شهر و زمین مرده را زنده نمودیم. و از این قبیل است خروج از قبرها و زنده شدن مردگان.»‌

[٢]. سوره حج (٢٢) آیه ٥ ـ ٧. معاد شناسی، ج ٦، ص ٤١:

«(ای رسول ما) می‌بینی زمین را که فروکش کرده و خاموش و بی‌اثر شده است! پس چون ما از آسمان آب باران بر آن می‌فرستیم، به حرکت و اهتزاز در‌می‌آید و نمو و رشد می‌کند، و از هر *