مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٤ - شهادت یعنی شهود و حضور

هم‌چنین زمان و مکان و بقاع و مساجد و غیره نیز بر عمل انسان گواهی می‌دهند:[١]

(وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ)؛[٢]

و قال تعالی: ( وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا * وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا * يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا * بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا).[٣]

شهادت یعنی شهود و حضور

البته معنی شهادت همان شهود و حضور است. چون انسان تمام عملیات را در روز قیامت با دیدگان خود می‌بیند که فلان کار را در فلان زمان و فلان مکان انجام داده است لذا زبانش بسته و خموش می‌گردد.

ختم سخن با روضۀ مناسب.

[١]. جهت اطّلاع بیشتر پیرامون نحوه شهادت زمان و مکان در قیامت رجوع شود به معاد شناسی، ج ٧، مجلس چهل و هشتم.

[٢]. سوره آل‌عمران (٣) آیه ١٤٠. امام شناسی، ج ٢، ص ١٦٢:

«ما این ایّام روزگار را پیوسته در میان مردم به اختلاف احوال و انقلاباتی در گردش می‌آوریم و برای هر گروهی نوبتی خاص برای امتحانات خود مقرّر می‌داریم؛ تا آنکه مقام اهل ایمان به امتحان معلوم شود و خداوند از شما (مانند علیّ بن أبی‌طالب را که دارای مقام یقین و وصول به اعلی درجۀ توحید است) گواه بر اعمال و رفتارتان بگیرد و خداوند ستمکاران را دوست ندارد.»

[٣]. سوره زلزله (٩٩) آیه ٢ ـ ٥. معاد شناسی، ج ٦، ص ٢٧٦:

«و آنچه در درون زمین است، آن را بیرون کند و آشکار نماید. (دسته‌دسته، مجتمع و متفرّق، همه از قبرها بیرون می‌آیند؛ برای چه؟ برای اینکه اعمالشان به آنها نشان داده شود.) * انسان می‌گوید: چرا چنین است؟! * چرا این زمین از اخبار و داستان‌ها بازگو می‌کند؟! چگونه از حالات من خبر می‌دهد؟! * آری خداوند به او وحی کرده است‌!»