[١]* در روایت دارد که مقداری (بیش از یک ساعت) سگ‌ها و بازها در این بیابان دنبال آهوها کردند؛ آهوها خسته شدند [ولی] نتوانستند آنها را بگیرند. آهوان خسته شدند؛ خسته که شدند همۀ آهوها روی یک تل هجوم کردند و همه به بالای یک تل آمدند. سگ‌ها که آمدند از تل بالا بروند آهوها را بگیرند، نتوانستند و کنار افتادند؛ بازها که آمدند بروند بالای تل نتوانستند و کنار افتادند.

آهوها مدّتی روی تل ماندند؛ هارون هم دارد آن کنار تماشا می‌کند. بعد دید آهوها کم‌کم متفرّق شدند و از تل پایین آمدند. تا از تل پایین آمدند، این سگ‌هایی که افتاده بودند به دنبال آهوها برخاستند و بازها هم بهدنبال آهوها رفتند. آهوها دومرتبه به سمت تل فرار کردند و سگ‌ها نتوانستند بالا بروند، افتادند؛ بازها هم افتادند.

هارون گفت ”این باید قضیّۀ عجیبی باشد! صبر کنید تا سرّش بر ما منکشف شود!“

آهوها مدّتی ایستادند و بعد باز کم‌کم از بالای تل متفرّق شدند. همین‌که از تلّ پایین آمدند، سگ‌هایی که افتاده بودند، به دنبالشان برخاستند و بازها هم به دنبال رفتند. باز آهوها به تل پناهنده شدند.

هارون به همراهانش گفت: ”حتماً در اینجا یک سرّی است؛ ما از اینجا نمی‌رویم تا این سرّ بر ما روشن شود. کیست که برود از اطراف و اکناف اینجا شخصی که اهل اینجا باشد بیاورد و ما داستان این تل را از او بپرسیم؟“

رفتند یک پیرمردی را از بنی‌أسد آوردند؛ گفتند: این می‌داند.

او پیش هارون آمد و گفت: ”به من امان می‌دهی من این را برای تو بیان کنم؟“ گفت: ”بله، تو در امانی.“

‌گفت: ”اینجا قبر علیّ بن أبی‌طالب است! اینجا قبر علیّ بن أبی‌طالب است و آهوان پناهندۀ به علی بن أبی‌طالب شده‌اند؛ نه سگ‌ها می‌توانند حرکت کنند، نه بازها.“

هارون وضو گرفت و خودش آمد دو رکعت نماز خواند و گفت: ”بایستی که این قبر اثرش ظاهر شود! کیست که بیاید در روی این تل جای این قبر را معیّن کند؟“

حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام آمدند و نقطۀ قبر را مشخّص کردند. از آن‌وقت دیگر قبر بر همه ظاهر شد و دائر شد. کم‌کم ساختند و قبّه‌ای ساختند و ضریحی ساختند و تابوت بر پای یک قبر مصوّری بود و بعد صحن را بزرگ کردند و بعد دیگر بازاری و شهر نجفی و به این صورت درآمد.

حالا خلاصه، ولایت امیرالمؤمنین در دل حیوانات کار می‌کند ها! ولایت در سنگ کار می‌کند؛ سنگ زیرش خون تازه پیدا می‌شود! ولایت در دل حیوان کار می‌کند؛ ‌آهوان متوجّه قبر حضرت می‌شوند و سگ‌ها نمی‌توانند بروند و بازها نمی‌توانند بروند!»