مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٨٩ - لزوم تحلی١٧٢٨ عالِم به کمالات معنویه
لذا عالم باید خود متحلّی باشد، تا اوّلاً سخنش اثر داشته باشد و ثانیاً أعمالش خراب نشده و زحماتش هدر نرود:
قال الله تعالی:(أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ)؛[١]
[١]* ثُمَّ قال رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله وسلم: ”أُولَئِکَ خَلقُ اللهِ تُسعَرُ بِهِم نارُ جَهَنَّم.“»
ترجمه: «از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم روایت شده است که فرمودند: ”نخستین کسی که در روز قیامت خوانده میشوند، مردی است که قرآن را جمع کرده و مردی است که در راه خدا کشته شده و مردی است که مال فراوانی داشته است.
خداوند متعال به قاری قرآن میفرماید: ”مگر آنچه را که بر رسول خود فرو فرستادم، به تو تعلیم ننمودم؟!“ او میگوید: بله ای خدای من، تعلیم فرمودی. خداوند متعال میفرماید: ”پس دربارۀ آنچه که علم و اطّلاع پیدا کردی، چه عملی انجام دادی؟!“ او میگوید: بار خدایا، من در ساعات هر شب و آغاز و انجام هر روز با خواندن قرآن به عبادت تو برخاستم. خداوند میفرماید: ”دروغ میگویی!“ و ملائکه نیز میگویند: ”دروغ میگویی!“ و خداوند در این هنگام میفرماید: ”همانا مقصود تو آن بود که بگویند: فلانی اهل قرآن است و همین را هم گفتند.“
بعد از آن فرد متموّل و صاحب مال را میآورند؛ خداوند از او سؤال میکند: ”مگر من از جهت مالی تو را در وسعت و گشایش قرار ندادم و تو را از دیگران بینیاز نکردم؟!“ او میگوید: آری ای خدای من! خداوند میفرماید: ”پس بهواسطۀ آنچه به تو دادم، چه عملی انجام دادی؟!“ میگوید: من همیشه صلۀ رحم بجای میآوردم و صدقه میدادم. خداوند میفرماید: ”دروغ میگویی!“ و ملائکه نیز میگویند: ”دروغ میگویی!“ و خداوند سبحان در این هنگام میفرماید: ”تو این کارها را میکردی تا بگویند: فلانی جواد و بخشنده است و این را هم گفتند.“
بعد از آن فردی که در راه خدا کشته شده است را میآورند؛ خداوند به او میفرماید: ”تو چه کردی؟!“ او میگوید: بار خدایا، تو امر به جهاد در راهت فرمودی و من هم جنگ کردم تا در راه تو کشته شدم. خداوند میفرماید: ”دروغ میگویی!“ و ملائکه نیز میگویند: ”دروغ میگویی!“ و خداوند در این هنگام میفرماید: ”بلکه تو میخواستی مردم بگویند: فلانی شجاع و بیباک است و همین را هم گفتند.“
سپس رسول خدا فرمودند: ”این افراد مخلوقاتی هستند که آتش جهنّم بهواسطۀ آنها ملتهب و گداخته میگردد.“» (محقّق)
[٢١٤]. سوره بقره (٢) آیه ٤٤. امام شناسی، ج ١٦، ص ٣١٤، تعلیقه ١:
«آیا شما مردم را امر به نیکی میکنید و خودتان را فراموش میکنید؟!»