مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٧٢ - آثار مراقبه در انبیاء

قلبش صاف و زنگار دلش زدوده گردد و قابلیّت آن را پیدا کند که انوار الهی در او تجلّی پیدا کند.

آثار مراقبه در انبیاء

این اشخاص از خواب بیدار می‌شوند و معنی «النّاسُ نِیامٌ إذا ماتُوا انتَبَهُوا»[١]و[٢] در دنیا برای آنها حاصل می‌شود؛ زیرا که خواب یعنی فقدان حس [و] مردم همه در خوابند، به علّت عدم حسّ قلب.

چون بدین مقام رسند چشم دل باز گردد؛ آنچه را که دگران نمی‌بینند،

[١]. الله شناسی، ج ١، ص ١٨٥، تعلیقه ٢:

«شرح منازل السّائرین، انتشارات بیدار، ص ٣٤، باب الیقظة: ”کما قال علیه السَّلامُ: النّاسُ نیامٌ.“

و مرصاد العباد، ص ٤٦٨، تعلیقه ٧: ”النّاسُ نیامٌ فإذا ماتُوا انتَبَهوا.“ و در ص ٦٦٠ در توضیحش آورده است که:

روایتی است که در زهر الآداب به حضرت رسول صلّی الله علیه و آله و سلّم، و در شرح تعریف به حضرت علی علیهالسّلام منسوب است. ر . ک: احادیث مثنوی، ص ٨١.

و در الإنسان الکامل عزیزالدّین نسفی، در دو جا آمده است: ص ٢٧١ و ص ٤٢٦؛ و در احادیث مثنوی نیز در دو جا:

اوّل در ص ٨١، شماره ٢٢٢:

[٢]. معاد شناسی، ج ٣، ص٢٠:

«مردمی که در این دنیا زندگی می‌کنند، همه خوابند؛ وقتی بمیرند تازه بیدار می‌شوند.»