مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٧ - توسّل جستن حضرت آدم به انوار خمس١٧٢٨ طیّبه
حیات بخورند و مثل من همیشه جاودان باشند؛ لذا خدا آنها را از بهشت بیرون کرد تا دستشان به شجره نرسد.»
تورات میگوید: «خدا آدم را در عدن قرار داد»؛ ولی در لسان مسلمانان چنین مشهور است که آدم در جزیرۀ سیلان و سراندیب[١] وارد شد و در آنجا نیز کوهی است به نام آدمس پیک[٢] یعنی کوه آدم؛ و بین جزیره و قارۀ آسیا سنگهای عظیمی در دریاست که عبور کشتیها از آنجا مشکل و آنجا را آدمس بریدج[٣] یعنی پل آدم خوانند و اینها دلالت بر صحّت کلام مسلمین دارد.
توسّل جستن حضرت آدم به انوار خمسۀ طیّبه
آدم در زمین آمد و سالها از رحمت خدا دور بود. خواست توبه کند، خدا فرمود: «بگو: ”إلهی بِحَقِّ محمّدٍ وأنتَ المَحمودُ، و بِحَقِّ عَلیٍّ و أنتَ العالی، و بِحقِّ فاطِمةَ و أنتَ فاطِرُ السّماواتِ و الأرضِ، و بِحقِّ الحَسَنِ و أنتَ المُحسِنُ، و بِحَقِّ الحُسَینِ و أنتَ قَدیمُ الإحسانِ.“»[٤]
آدم میگوید: «این شخص آخر که بود که چون اسم او را بردم، حال من تغییر کرد؟!»
[١]. Sarandib
[٢]. Adam's peak
[٣]. Adam's bridge
[٤]. بحار الأنوار، ج ٤٤، ص ٢٤٥ و نفس المهموم، ص ٥١، با اختلاف:
«و رَوَی صاحِبُ الدُّرِّ الثَّمِینِ فی تفسیرِ قَولهِ تَعالَی: (فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ): أنَّهُ رأی ساقَ العَرشِ و أسماءَ النَّبیِّ و الأئِمَّةِ علیهمُ السّلامُ فَلَقَّنَهُ جَبرَئیلُ قُل: ”یا حَمیدُ بِحَقِّ مُحَمّدٍ، یا عالِیُ بِحَقِّ عَلِیٍّ، یا فاطِرُ بِحَقِّ فاطِمَةَ، یا مُحسِنُ بِحَقِّ الحَسَنِ و الحُسَینِ و مِنکَ الإحسان“... .»
ترجمه: «صاحب کتاب الدّر الثمین در تفسیر آیه (فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ) روایت میکند که: حضرت آدم علی نبیّنا و آله و علیهالسّلام اسماء پیغمبر اسلام و ائمّه علیهمالسّلام را در ساق عرش مشاهده نمود؛ پس جبرئیل به او تلقین کرد تا بگوید: ”یا حمیدُ بحقِّ محمّد، یا عالیُ بحقِّ علیّ، یا فاطرُ بحقِّ فاطمة، یا محسنُ بحقّ الحسن و الحسین و منک الإحسان.“»