مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٦١ - داستان مذاکرات حضرت سیّدالشّهدا با عمر سعد راجع به گندم عراق (ت)

بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ

و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ

و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدّین

دو خطبه بیان شد:

خطبه اوّل نهج البلاغه: «الحَمدُ لِلَّهِ الَّذِی لا یَبلُغُ مِدحَتَهُ القائِلُونَ، و لا یُحصِی نَعماءَهُ العادُّونَ، و لایُؤَدِّی حَقَّهُ المُجتَهِدُونَ. الَّذِی لا یُدرِکُهُ بُعدُ الهِمَمِ، و لا یَنالُهُ غَوصُ الفِطَنِ؛ الَّذِی لَیسَ لِصِفَتِهِ حَدٌّ مَحدُودٌ، و لا نَعتٌ مَوجُودٌ، و لا وَقتٌ مَعدُودٌ، و لا أجَلٌ مَمدُودٌ. فَطَرَ الخَلائِقَ بِقُدرَتِهِ، و نَشَرَ الرِّیاحَ بِرَحمَتِهِ، و وَتَّدَ بِالصُّخُورِ مَیَدانَ أرضِهِ.»[١]

[١]. نهج البلاغة (عبده)، ج١، ص ١٤. امام شناسی، ج ١٢، ص ٣٤٧:

«تمام مراتب حمد و سپاس و ستایش از آنِ خداوند است؛ آن خداوند که به کیفیّت مدح و ثنای او نمی‌رسند جمیع گویندگان و سخن‌سرایان، و نعمت‌های او را به شمارش درنمی‌آورند عمومِ حسابگران، و پاس حقّ او را ادا نمی‌نمایند همه کوشش‌کنندگان. آن خداوند که همّت‌های بلندپرواز با اراده‌های تیز و دوربین را توان آن نیست تا او را دریابند، و فهم‌های گران و اندیشه‌های عمیق و غوطه‌ور را قدرت آن نِه تا خود را به او برسانند و وی را ادراک کنند؛ آن خداوند که برای صفات او حدّ و تشخّصی نیست و نعتی موجود نمی‌باشد، و وقت و زمان قابل شمارش نیست، و مدّت دراز و طولانی وجود ندارد که بدان منتهی گردد. با قدرت کاملۀ خود *