مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٤١ - لزوم کوشش در امور دنیا و عدم منافات آن با توکل

بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ

و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ

و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدّین

لزوم کوشش در امور دنیا و عدم منافات آن با توکل

(وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا).[١]

دنیا مکانی است که انسان بهاندازۀ وسعت عمر خود باید در آنجا زندگی کند، غذا بخورد، لباس بپوشد؛ و به‌طور‌کلی زندگی خود را به‌طور کفاف سپری کند، چون عالم مادّه است. این احتیاجات خود‌به‌خود بهوجود نیامده، باید دنبال آنها برود و با زحمت، خود تهیه نماید.

بعضی گمان می‌کنند که چون انسان توکل کرد، باید در خانه بنشیند و از خدا استمداد روزی کند؛ یا در بعضی مراحل، انسان را از کوشش و سعی منع می‌کنند و به آیات قرآنیّه: (وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ * فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ

[١]. سوره قصص (٢٨) آیه ٧٧. نور ملکوت قرآن، ج ٤، ص ٤٦:

«و از این اموال فراوان و ثروت زخّاری که خداوند به تو داده است، دنبال رسیدن به راه آخرت و جستجوی آن خانۀ عاقبت باش؛ و درعین‌حال نصیب و حظ و بهره‌ات را نیز از دنیا فراموش مکن‌.»