مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٠ - تمثیل عوالم پس از مرگ به اطوار تحوّلات کرم ابریشم

[١]

ختم سخن با روضۀ مناسب.

[١]* امّا این مرد مسکین آفرینش خود را فراموش نموده است! * بگو ای پیغمبر: ”این استخوان را زنده می‌کند آن کسی که در اوّلین وهله آن را ایجاد نموده است. آن قادر متعالی که این استخوان را از عدم به وجود آورد و از نیستی لباس هستی پوشانید، آن خداوند دوباره آن را حیات می‌بخشد، و او به هر آفرینشی داناست. * آن خداوندی که برای شما از درخت سبز آتش درست می‌کند و شما از آن وَقود و آتش‌گیرانه می‌گیرید و آتش درست می‌کنید.“ * آیا آن کسی که آسمان‌ها و زمین را آفریده است، قدرت ندارد که مثل این مردم را خلق کند؟! بله، بله، می‌تواند خلق کند! و نه تنها خالق است بلکه خلاّق است (یعنی استاد خلقت است؛ در قدرت و خلقت بدون حصر و اندازه و حدّ، توان دارد. قدرتش در خلقت عجیب و علمش نیز حیرت‌آور است، و هر دوی آنها بدون حدّ و نهایت است.) * این است و جز این نیست که امر خداوند برای ایجاد چیزی را که اراده کند، این است که به او بگوید: ”بشو!“ و به مجرّد این گفتار، می‌شود. پس پاک و منزه و مقدّس است و سبّوح و قدّوس است آن پروردگاری که جان و روح و حقیقت و ملکوت هر موجودی به دست اوست، و شما همگی بهسوی او بازگشت خواهید نمود.»