مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٠٥ - مخالفت معاد روحانی با عقل و نقل

بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ

و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ

و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدّین

(فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ * فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ).[١]

معاد جسمانیِ انسان در صحرای محشر

تمام ملّیین عالم بر معاد اتفاق دارند، و اسلام نیز به دو چیز بیش از هر‌چه اهمیت داده است: یکی توحید و پابند بودن به مبدأ، و دیگری معاد؛ و لیکن باید دانست که معاد، معاد جسمانی است. انسان با همین بدن در صحرای محشر حاضر می‌شود.

مخالفت معاد روحانی با عقل و نقل

کسانی که فقط قائل به معاد روحانی هستند، کلماتشان مخالف عقل و نقل است؛ زیرا معاد رجوع اشیاء است بِتمامِ‌ذاتِها به مبدئشان: (كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ)؛[٢]

[١]. سوره نازعات (٧٩) آیه ١٣ و ١٤. معاد شناسی، ج ٤، ص ٢٩١:

«یک زجره و یک تکان به آنها زده می‌شود * که ناگهان همه از میان قبرها بیرون ریخته و در صحرای قیامت حاضر می‌شوند. در آن زمینی که مسطح و مستوی است، کوه و تپه ندارد، پستی و بلندی ندارد، در آنجا که هیچ چیز روییده نشده است، همه حاضر می‌شوند.»

[٢]. سوره أعراف (٧) ذیل آیه ٢٩. معاد شناسی، ج ٥، ص ٢٥٤:

«همان‌طور که خداوند عزّ‌و‌جل شما را از جایی ابتدا کرد و بَدء و نَشأ شما را از آنجا سرشت و آفرید و مقدّر فرمود، به همان‌جا بازگشت خواهید کرد.»