مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٠٢ - بیان کیفیّت سور و یا اعراف در قرآن

[١]

ختم سخن با روضۀ مناسب.

[١]* مباهات و سرافرازی و بلندپروازی و استکبار بدان اتّکاء داشتید، هیچ‌گونه دستی از شما نگرفت و سودی نبخشید و شما را در امروز بی‌نیاز ننمود! * آیا نمی‌بینید این بهشتیان را که شما در دنیا سوگند یاد می‌کردید که خداوند آنان را مشمول رحمت خود نمی‌گرداند و در بهشت داخل نمی‌کند (چگونه همگی مشمول رحمت شده و در بهشت‌ها مسکن گزیده‌اند!“ و این اصحاب اعراف به این بهشتیان خطاب می‌کنند که:) ”داخل شوید در بهشت، بدون هیچ‌گونه خوف و اندیشه، و بدون هیچ‌گونه حزن و غصه‌ای که در شما راه نخواهد یافت!“ * و اهل جهنّم در این حال اهل بهشت را ندا دهند که: ”از آب و طعامی که خداوند شما را روزی فرموده است، قدری هم بر ما افاضه کنید و ما را بهره‌مند سازید!“ اهل بهشت در جواب گویند: ”آب و طعام بهشت را خداوند بر کافران و منکران حرام فرموده است. * بر آن کسانی که دین خود را لهو و لعب پنداشتند و باطل و بازیچه گرفتند، و حیات و زندگی دنیا آنان را فریفت.“ پس به پاداش آنکه آنان چنین روزی را که روز لقاء و دیدار ماست فراموش کردند و به خاطر نیاوردند، و آنکه آیات ما را انکار می‌کردند، ما نیز امروز آنها را مورد نظر رحمت قرار نمی‌دهیم و در بوتۀ نسیان و فراموشی می‌اندازیم.» (محقّق)