مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤١ - منّت در انفاق، باطلکنند&#١٧٢٨ عمل تقربی انسان

داستان انفاق حضرت امیرالمؤمنین هفتصد خانه واقع در شهر کوفه را بدون آنکه مردم بدانند علی است.

ختم سخن با روضۀ مناسب.

[١]* است و در برابر عصیان و گناه این‌گونه انفاق‌کنندگان شکیبا است. * ای کسانی که ایمان آورده‌اید، انفاقات و صدقات خود را به منّت نهادن و آزار رساندن تباه و خراب نکنید؛ مِثل آن کسی که مال خود را برای خودنمایی انفاق کرده و به خدا و روز بازپسین ایمان نیاورده است. مَثَل چنین انسانی مانند دانه‌ای است که آن را بر روی تخته‌سنگی که بر روی آن خاک ریخته‌اند بکارند، و تند بارانی بر آن ببارد و تمام خاک‌ها را شسته، ببرد، و تخته سنگ بهصورت قطعه‌ای سخت درآید؛ در این‌صورت به‌هیچ‌وجه نمی‌توانند از کشت خود بهره‌ای گیرند. و خداوند گروه کفران نعمت کننده را هدایت نمی‌نماید. * و مَثل کسانی که مال‌های خود را در راه رضا و خشنودی خدا و در ثَبات و اطمینان خودشان انفاق می‌کنند، مانند باغی است که در زمین شایسته و حاصل‌خیز احداث شده است، و تند بارانی بر آن ببارد و حاصلش را دوچندان دهد؛ و اگر احیاناً باران تند به آن زمین نرسد و باران اندک‌اندک ببارد، باز هم حاصل می‌دهد و بهره از آن بر‌می‌دارند. و خداوند به آنچه شما انجام می‌دهید بیناست.»

[٢٨١]. دیوان خاقانی، قطعات.