لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥ - باب حق الحصاد و الجداد

پيش از دادن زكات و اين از جمله مؤنتهاييست كه پيشتر مى‌دهند و از درخت خرما حساب زكات نمى‌كند اين دو خرماى زبون را و مالك اگر خواهد به سايلان دهد يا خود داند يا از جهة سايلان مى‌گذراند و از جهة نگاهبان يك خوشه و دو خوشه و سه خوشه مى‌گذراند چون حفظ كرده است باغ را و ظاهرش آنست كه اين غير مزد اوست كه شارع از جهة او گذاشته است و چون مصنف اندك تغييرى داده بود روايت را آن را ذكر كردم و بنا بر اين حديث صحيح خواهد بود چون عبارت همين احاديث است كه اسانيد صحيحه و كالصحيحه بسيار باين جماعت دارد.

(و امّا قوله تعالى‌ وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ* فالاسراف ان تعطى بيديك جميعا)

و اين عبارت نيز مضمون صحيح بزنطى است كه از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه سؤال مى‌كند از تفسير آيه كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه بدهيد حق حق سبحانه و تعالى را يا حق حاصل را چون آيه در سوره انعام است و حق سبحانه و تعالى فرموده است در مقام امتنان و تعداد نعمتها خود كه آن خداونديست كه از جهة شما آفريده است باغستانهاى دار بست و غير داربست از انگور و خرما و زراعتهاى كه مختلفند بحسب هيئت و مزه، و زيتون و انار كه بعضى شبيهند به بعضى در صورت و خاصيت و مزاج و بعضى شبيه نيستند بخوريد از ميوه‌هاى اينها وقتى كه برسد و بدهيد حق آن را در روز درو كردن و چيدن و اسراف مكنيد كه حق سبحانه و تعالى دوست نمى‌دارد اسراف كنندگان را، و مراد بزنطى اينست كه اسراف كدامست و چه مرتبه اسراف است‌