لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٩ - روزه هيجده ذى الحجه

كردار منم بخشاينده مهربان رحم مى‌كنم و ترحم مى‌كنم بر بندگان خود و رحمت من بر غضبم سبقت دارد و عفوم بر عقوبتم پيشى گرفته است بندگان را از جهة بندگى آفريده‌ام و حجت خود را بر همه تمام كرده‌ام به درستى كه پيغمبران خود را به ايشان خواهم فرستاد و كتابهاى خود را به ايشان نازل خواهم كرد از اول حجتهاى من از بشر كه آدم صفى است تا به احمد كه پيغمبر منست و خاتم پيغمبران من است اين پيغمبريست كه صلوات خود را بر او مى‌فرستم و بركات خود را در دل او جا مى‌دهم و به او كامل مى‌گردانم و تمام مى‌كنم پيغمبران و انذار كنندگان خودم را.

حضرت آدم ٧ گفت الهى كيستند اين پيغمبران و كيست اين احمدى كه او را اين شرف و رفعت كرامت كرده خطاب رسيد كه همه از ذريت تو خواهند بود و آخر پيغمبران احمد خواهد بود آدم گفت پروردگارا ايشان را بچه چيز مبعوث خواهى ساخت و ارسال خواهى فرمود خطاب رسيد كه تا بندگان مرا به وحدانيت بشناسند، و همه مرا بندگى كنند هر يك به يك شرعى و آئينى و سيصد و سى شريعت خواهم فرستاد و آئين و شريعت احمد مكمّل همه خواهد بود و مقرر فرمودم كه هر كه به شريعت پيغمبر خود عمل نمايد با ايمان بمن و بر رسولان من او را داخل بهشت كنم.

و بسيار امور مذكور شد كه مجملش اينست كه حق سبحانه و تعالى عرض نمود بر حضرت آدم معرفت جميع پيغمبران را و ذريات ايشان را و ارواح ايشان را به حضرت آدم نمود و يك يك را مى‌نمود تا آن كه حضرت آدم نظر به نورى كرد كه لامع شد و ميان آسمان و زمين را پر كرد و مشارق را احاطه كرد و به مغارب رسيد و بلند شد تا احاطه نمود ملكوت آسمانها را چون نيكو نظر كرد