لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٣ - سه روز روزه در ماه
لأبي جعفر صلوات اللَّه عليه او لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه صوم ثلاثة ايّام فى الشّهر اؤخّره فى الصّيف إلى الشّتاء فانّى اجده اهون علىّ فقال نعم فاحفظها)
و مرويست در صحيح از حسين كه گفت عرض نمودم به حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه يا به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه بر من مشكل است اين سه روز را در تابستان روزه گرفتن و در زمستان گرفتن آسانتر است آيا مىتوانم كه تاخير كنم در تابستان كه تا زمستان نگيرم و در زمستان بگيرم حضرت فرمودند كه بلى حفظ كن اين سه روز را و ترك مكن اگر چه بعنوان قضا باشد و در بسيارى از نسخ اين كتاب الحسن است و سهو كاتبست چون ابو حمزه فرزند حسن نام ندارد و حسين فرزند اوست و ثقه است، و در ثواب الاعمال و كافى و تهذيب حسين است و ليكن در كافى و تهذيب عن ابى حمزه هست و در فقيه و ثواب الاعمال نيست و ظاهرا مىبايد چون منقول نيست روايت حسين از ابى جعفر و در آخر حديث در كافى و تهذيب لا بأس بذلك است پس ممكن است كه حسين از حضرت روايت كرده باشد بىواسطه و بواسطه و ممكن است كه سهو شده باشد و نقل بالمعنى شده باشد.
و كالصحيح منقول است از حسن كه گفت عرض نمودم بأحدهما صلوات اللَّه عليهما كه شخصى يك ماه از اين سه روز را كه در سالى سنت است چون كل شعبان سنت است و ماه رمضان واجبست ده ماه مىماند يك ماه مىشود آيا اين يك ماه را در روزهاى كوتاه مىتوان گرفت از جهة كل سال؟ حضرت فرمودند كه باكى نيست و ظاهر حديث تقديم است و احتمال قضا دارد.