لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩١ - سه روز روزه در ماه

عليه و آله در اول بعثت روزه مى‌گرفتند تا آن كه كمان كردند كه هميشه روزه خواهند بود ديگر افطار فرمودند مدتى كه مى‌گفتند كه روزه نخواهند گرفت ديگر روزه داودى مى‌گرفتند يك روز نه يك روز ديگر، آن را ترك فرمودند و ايام البيض را روزه مى‌گرفتند، ديگر آن را ترك كردند و چهار شنبه در ميان دو پنجشنبه مى‌گرفتند تا از دنيا رفتند و ظاهر اين خبر آنست كه ايام البيض منسوخ شده باشد چنانكه در علل چنين گفته است و محتمل است كه چون هميشه مستحب است روزه روزه سه روز مشهور افضل باشد و بعد از آن جمع به آن كه يك ماه چهار شنبه ميان دو پنجشنبه و يك ماه پنجشنبه ميان دو چهار شنبه خوب باشد و بعد از آن در هر ماهى چهار شنبه و پنجشنبه و جمعه خوب باشد و بر اين هر دو حديث قوى وارد شده است و بعد از اينها سه روز در هر ماهى هر ده روز يك روز و هر روزى كه خواهد و بر اين مضمون احاديث صحيحه وارد شده است و ليكن مطلقند و مى‌توان حمل كردن بر مقيدات بلكه بر افضل آن كه چهار شنبه ميان دو پنجشنبه باشد و شك نيست كه اين افضل است و اگر دست بهم ندهد بترتيب سابق عمل كند.

(و سأل عيص بن القاسم ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عمّن لم يصم الثّلاثة من كلّ شهر و هو يشتدّ عليه الصّيام هل فيه فداء فقال مدّ من طعام فى كلّ يوم)

و به چند سند صحيح منقول است از عيص كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از كسى كه بر او شاق باشد روزه گرفتن اين سه روز را آيا عوضى در آن هست كه تدارك آن بكند حضرت فرمودند كه هر روز