عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٧ - ٥ - قول احسن

[الذين يستمعون القول فيتبعون أحسنه أولئك الذين هداهم الله و أولئك هم أولوا الألباب‌][١].

آنان كه سخن را مى‌شنوند و از بهترينش پيروى مى‌كنند، اينانند كسانى كه خدا هدايتشان كرده، و اينان همان خردمندانند.

از آيات ذكر شده در قول احسن استفاده مى‌شود:

مورد قول احسن در يك مرحله، در گفتگوى با مردم است، به اين معنى كه خداوند از انسان مى‌خواهد در برخورد با مردم به وقت حرف زدن، بهترين سخن و نيكوترين كلام را انتخاب كند.

در مرحله ديگر، قول احسن به وقت هدايت بايد بكار گرفته شود، به اين معنى كه وقتى انسان در مقام دستگيرى از گمراه برآمد لازم است وى را با بهترين كلام كه همان كلام خدا و انبيا و ائمه معصومين : است به شاهراه سعادت و سلامت هدايت كند.

در مرحله ديگر، قول احسن در ميان تمام اقوال قرآن مجيد است كه در تمام پهنه هستى قول نيكوتر و صادق‌تر و محكم‌تر و بهتر و برتر از قول خدا نيست.

چقدر عالى است كه انسان با قرآن مجيد، با تمام وجود انس و رفاقت پيدا كند كه در تمام شؤون زندگى قولى غير از قول قرآن نداشته باشد به اين معنى كه هر چه مى‌خواهد بگويد با ترازوى قرآن سنجيده، آن گاه بگويد، يا به اين معنى كه در سخن گفتن با مردم جز با آيات كتاب حق با برنامه ديگر منظورش را اظهار ندارد و اين كار مشكلى نيست، چنانچه در كتاب‌هاى حديث و تاريخ از اين نمونه زياد ذكر شده است.

[١] -زمر( ٣٩): ١٨.