عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧١ - حسد در روايات

حسد، باعث جلوگيرى روح از پرواز به سوى ملكات اخلاقى و حسنات الهى است.

الحسد شر الامراض‌[١].

حسد، زيانبارترين مرض است.

الحسد عيب فاضح وشح [شجى‌] فادح لا يشفى صاحبه الا بلوغ امله فيمن يحسده‌[٢].

حسد، عيب رسواكننده و اندوهى سنگين است، صاحبش راحت نمى‌شود مگر آرزويش كه آرزوى ابليسى است در حق محسودش برآورده شود!

ثمرة الحسد شقاء الدنيا والآخرة[٣].

ميوه حسد، بدبختى دنيا و آخرت است.

الحاسد يفرح بالشرور [بالشر] ويغتم بالسرور[٤].

حسود با ديدن رنج مردم خوشحال و با مشاهده سرور مردم ناراحت مى‌گردد.

خداوند بزرگ به موسى بن عمران نصيحت مى‌كند- كه در حقيقت تمام عبادش را موعظه نموده- مى‌فرمايد:

بر آنچه از فضلم به مردم داده‌ام حسد مبر و چشم طمع و تعجب به آنچه در دست مردم است مدوز، در اين زمينه‌ها دنباله‌رو نفس مباش كه حسود بر نعمت من‌

[١] - غرر الحكم: ٣٠٠، حديث ٦٨١٥.

[٢] - غرر الحكم: ٣٠٠، حديث ٦٧٩٩؛ مستدرك الوسائل: ١٢/ ٢٢، باب ٥٥، حديث ١٣٤٠١.

[٣] - غرر الحكم: ٣٠١، حديث ٦٨٥٧؛ مستدرك الوسائل: ١٢/ ٢٣، باب ٥٥، حديث ١٣٤٠١.

[٤] - غرر الحكم: ٣٠١، حديث ٦٨٣٨؛ مستدرك الوسائل: ١٢/ ٢٢، باب ٥٥، حديث ١٣٤٠١.