عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٦ - ٦ - كنارهجويى از مردم

مقابل خود درخواست داشته و اين همان حسد است.

به خواست حق در شرح باب پنجاه و يكم «مصباح الشريعة» به مسئله حسد و آفات آن اشاره خواهد شد.

٦- كناره‌جويى از مردم‌

فاصله گرفتن از مردم و قطع رابطه با آنان از پى‌آمدهاى حقد و كينه‌توزى است؛ زيرا وقتى بين دو طرف مجادله نفرت و انزجار بالا مى‌گيرد و خشم و غضب از رهگذر آن چهره نشان مى‌دهد و هر يك از دو طرف مدعى مى‌گردد كه حق با اوست و ديگرى اشتباه مى‌كند و چنين مى‌پندارد و يا اظهار مى‌كند كه طرف وى روى امر باطلى اصرار مى‌ورزد البته مورث خشم مى‌شود و لازمه خشم، جدايى و قطع رابطه است؛ زيرا وقتى محبت و عشق رفت، قهر و كينه مى‌آيد.

قهر و جدايى به نحو عجيب و غريب مورد نفرت اسلام است تا جايى كه داود بن كثير از امام صادق ٧ از رسول خدا ٦ روايت مى‌كند كه حضرت فرمود:

اگر دو فرد مسلمان از هم دورى گزينند و صلح و سازش ننمايند از حوزه ايمان در اسلام بيرون هستند و نمى‌توان ميان آن‌ها هيچگونه ولايت و پيوند دوستى تصور كرد.

اگر هر يك از آن دو در اعاده و ارتباط پيش قدم گردند و سر صحبت را با يكديگر باز كنند آن كسى كه در اين كار پيش قدم شود در روز حساب به سوى بهشت رهنمون مى‌گردد[١].

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

[١] - الكافى: ٢/ ٣٤٥، باب الهجرة، حديث ٥؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ١٨٦، باب ٦٠، حديث ٥.