عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩١ - ١ - عدم پذيرش حق

و كيست ستمكارتر از كسى كه دروغى را بر خدا ببندد [كه خدا بتان را شريك خود گرفته؟] يا حق را زمانى كه به سويش آمد تكذيب كند؟ آيا در دوزخ جايگاهى براى كافران نيست؟

عدم پذيرش حق نوعى از تكبر است و مراء و جدال مستلزم چنين حالتى است.

از ابى دردا و واثله و انس روايت شده:

روزى پيامبر اسلام ٦ بر ما وارد شد، در حالى كه ما راجع به يكى از مسائل دينى سرگرم بحث و مجادله و ستيزه‌جويى بوديم.

رسول خدا ٦ چنان خشمگين شد كه شدت خشم او براى ما بى‌سابقه بود، سپس فرمود:

ملت‌هايى پيش از شما به علت جدال و ستيزه‌جويى گرفتار انحطاط و نابودى شدند، از اين عمل دست برداريد؛ زيرا يك فرد با ايمان با كسى به جدال و ستيزه‌جويى برنمى‌خيزد، ستيزه‌جويى نكنيد، چون ستيزه‌جو سخت زيانكار است، جدال را كنار بگذاريد؛ زيرا من در روز قيامت از ستيزه‌گر شفاعت و وساطت نمى‌كنم.

با هم به ستيز برنخيزيد، چون من براى كسى كه از جدال گرچه حق با اوست دست بردارد سه خانه در بوستان‌هاى بهشت ضمانت مى‌كنم، از مراء و جدال دست برداريد؛ زيرا نخستين كارى كه خداى من پس از منع از بت‌پرستى مرا از آن نهى فرموده ستيزه‌جويى با مردم است.

قال رسول الله ٦: ثلاث من لقى الله عزوجل بهن دخل الجنة من اى باب شاء:

من حسن خلقه وخشى الله فى المغيب والمحضر وترك المراء وان كان محقا[١]:

[١] - الكافى: ٢/ ٣٠٠، باب المراء والخصومة، حديث ٢؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ٢٣٦، باب ١٣٥، حديث ١٦١٨١.