عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٢٧ - فتوا در قرآن

فتوا در قرآن‌

در قرآن مجيد آيات متعددى است كه موضوع فتوا در آن‌ها به چشم مى‌خورد.

[يستفتونك قل الله يفتيكم في الكلالة][١].

از تو درباره كلاله [يعنى ميراث برادران و خواهران‌] فتوا مى‌خواهند، بگو:

خدا درباره كلاله به شما فتوا مى‌دهد.

[و يستنبئونك أ حق هو قل إي و ربي إنه لحق‌][٢].

و از تو خبر مى‌گيرند: آيا [عذاب جاودانه‌اى كه به آن تهديد مى‌شويم‌] حق است؟ بگو: آرى، سوگند به پروردگارم يقينا حق است، و شما عاجز كننده [خدا] نيستيد [تا بتوانيد از دسترس قدرت او بيرون رويد.].

[يوسف أيها الصديق أفتنا في سبع بقرات سمان يأكلهن سبع عجاف و سبع سنبلات خضر و أخر يابسات‌][٣].

[سپس به زندان نزد يوسف رفت و گفت:] تو اى يوسف! اى راستگوى [راست كردار!] درباره هفت گاو فربه كه هفت [گاو] لاغر آنان را مى‌خورند، و هفت خوشه سبز و [هفت خوشه‌] خشك ديگر، نظرت را براى ما بيان كن.

از اين آيات استفاده مى‌شود كه مقام فتوا در درجه اول حق خدا و در مرحله بعد حق انبيا و ائمه طاهرين : و سپس حق آن كسانى است كه از جانب خدا و انبيا و ائمه : براى مقام فتوا معين شده‌اند.

[١] - نساء( ٤): ١٧٦.

[٢] - يونس( ١٠): ٥٣.

[٣] - يوسف( ١٢): ٤٦.