عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٠ - علم و عمل

[وليس الى الله تعالى طريق يسلك الا بالعلم، والعلم زين المرء فى الدنيا وسياقه الى الجنة وبه يصل الى رضوان الله تعالى‌]

تنها راه رسيدن به خدا علم و معرفت است، وقتى انسان با انبيا و ائمه و قرآن و معارف الهيه آشنا شود، اين آشنايى مورث آشنايى با خدا و محرك عشق در قلب انسان نسبت به كمال مطلق است، علم زينت مرد در دنيا و رساننده عالم به بهشت و موجب تحصيل رضا و خشنودى خداست، البته همه اين محصولات نتيجه عمل به علم است.

[والعالم حقا هو الذى ينطق عنه اعماله الصالحة واوراده الزاكية وصدقه تقواه، لا لسانه ومناظرته ومعادلته وتصاوله ودعواه. ولقد كان يطلب هذا العلم فى غير هذا الزمان من كان فيه عقل ونسك وحياء وخشية وانا ارى طالبه اليوم من ليس فيه من ذلك شى‌ء]

علم و عمل‌

عالم حقيقى و دانشمند واقعى كسى است كه كردارش به علم او گواهى دهد، عملش نيكو و شغلش پسنديده و محمود باشد، تقوا و پرهيزش از حرام و گناه باطنى و ظاهرى مصدق علم و معرفتش گردد.

نه اين كه زبان و گفتارش و مناظره و بحثش و در مناقشات علمى ديگران پريدنش و ادعاى ناخالصش گواه علم او گردد كه اين امور گواه ظلمت و تاريكى است نه شاهد نور و روشنايى!

امام صادق ٧ مى‌فرمايند:

در گذشته از زمان، آنان كه آراسته به عقل و عبادت و حيا و خشيت بودند به دنبال علم دين مى‌رفتند، ولى در اين زمان طالبان علم از اين اوصاف حميده و صفات پسنديده خالى و عارى هستند.