عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٠ - عفو در روايات

پيامبر ٦ فرمود:

شب معراج قصرى مستولى و مشرف بر بهشت را ديدم. از امين وحى پرسيدم:

از كيست؟ گفت: آنان كه خشم خود فرو خورند و از مردم گذشت كنند و خدا نيكوكاران را دوست دارد[١].

قال رسول الله ٦: من عفا عند قدرة عفا الله عنه يوم العثرة[٢].

رسول خدا ٦ فرمود: هر كس به وقت قدرت عفو كند خداوند روز لغزش از وى گذشت كند.

مردى از آزار خدمه‌اش به رسول خدا ٦ شكايت برد، حضرت فرمود: از آنان گذشت كن كه گذشت باعث اصلاح دل آنان است، عرض كرد: در بى‌ادبى متفاوتند. فرمود: برو از آنان بگذر[٣].

عن النبى ٦: انه ينادى مناد يوم القيامة من كان له على الله اجر فليقم. فلا يقوم الا العافون، الم تسمعوا[٤] قوله تعالى: [فمن عفا و أصلح فأجره على الله‌][٥].

نبى اسلام ٦ فرمود: روز قيامت منادى فرياد مى‌كند، هر كس بر خدا حقى از اجر دارد برخيزد، برنمى‌خيزد مگر آنان كه در دنيا از ديگران گذشت كرده و جانب عفو را گرفتند، آيا نشنيديد قول خدا را، هر كس عفو كند و اصلاح نمايد پس اجرش با خداست.

[١] - كنز العمال: ٧٠١٦.

[٢] - كنز العمال: ٧٠٢٣.

[٣] - مستدرك الوسائل: ٩/ ٧، باب ٩٥، حديث ١٠٠٤١.

[٤] - أعلام الدين: ٣٣٧، حديث ١٦؛ بحار الأنوار: ٧٤/ ١٨٢، باب ٧، حديث ١٦.

[٥] - شورى( ٤٢): ٤٠.