عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧٧ - عفو بندگان از خطاكاران

[فأولئك عسى الله أن يعفو عنهم و كان الله عفوا غفورا][١].

پس اينانند كه اميد است خدا از آنان درگذرد؛ و خدا همواره گذشت كننده و بسيار آمرزنده است.

[إن تبدوا خيرا أو تخفوه أو تعفوا عن سوء فإن الله كان عفوا قديرا][٢].

اگر كار خيرى را آشكار كنيد، يا آن راپنهان داريد، يا از بدى [ديگران‌] گذشت كنيد، [كارى مورد پسند خدا انجام داده‌ايد]؛ يقينا خدا [با قدرت داشتن بر انتقام‌] همواره گذشت كننده و تواناست.

[و هو الذي يقبل التوبة عن عباده و يعفوا عن السيئات و يعلم ما تفعلون‌][٣].

و اوست كه توبه را از بندگانش مى‌پذيرد و از گناهان درمى‌گذرد و آنچه را انجام مى‌دهيد، مى‌داند.

عفو بندگان از خطاكاران‌

آيات گذشته نمايشگر عفو و گذشت حضرت حق از عاصيان متجاوز و تبهكاران خود كامه بود كه بر اثر بيدارى و توبه باعث جذب و عفو و گذشت خدا شدند و اما آياتى كه از بندگانش مى‌خواهد خطاكاران و آزاردهندگان نسبت به خود را كه خطا و آزارشان معلول كم ظرفيتى و جهل و خشم است ببخشند و عفو كنند، عبارت است از:

[١] - نساء( ٤): ٩٩.

[٢] - نساء( ٤): ١٤٩.

[٣] - شورى( ٤٢): ٢٥.