عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٠ - مقتدا در دنيا و آخرت
|
شد به سليمان زلب گوهرى |
لعل ده خاتم پيغمبرى |
|
|
يونس اگر رفت به كام سمك |
او علم افراشت به اوج فلك |
|
|
عيسى اگر پاى به گردون نهاد |
سايه او نور به خورشيد داد |
|
|
بحر ازل در دل داناى اوست |
آب خضر خاك كف پاى اوست |
|
|
ختم نبوت چو علم بر كشيد |
دامن معراج بر اختر كشيد |
|
\*\*\* در پايان قسمت اول روايت حضرت صادق ٧ به اين نكته بسيار مهم اشاره دارند:
اقتدا خود بستن ظاهرى به مقتدا و تبعيت از يك سلسله حركات محدود نيست، بلكه اقتدا پيروى كامل در اعمال و اخلاق و عقايد از مقتداى الهى است.
طريحى در كتاب «مجمع البحرين» در اين زمينه به پيروى از آيات قرآن مجيد و روايات وارده از اهل بيت عصمت : مىگويد:
«الولاية محبة اهل البيت واتباعهم فى الدين وامتثال اوامرهم ونواهيهم والتأسى بهم فى الاعمال والاخلاق»[١].
ولايت در حقيقت عشق به اهل بيت و پيروى از آنان در دين و اطاعت از اوامر و نواهى آنان و شكل گرفتن از ايشان در اخلاق و اعمال است.
در هر صورت، اقتداى بدين صورت اقتدايى عقلانى و وجدانى و طبيعى و شرعى است و باعث سعادت انسان در دنيا و آخرت است و زندگى و حيات و حركت و عمل در غير اين راه مورث ندامت و علت حسرت و موجب شقاوت و هلاكت ابدى است، چرا كه خداوند اعلام فرموده:
[١] - مجمع البحرين: ١/ ٤٦٢.