عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٠ - انديشه در آيات توحيد، بهترين راه تواضع

اويند و نمك‌خور آن وجود مبارك، اما چه جاى تأسف است كه در ميان آدميان، گروهى نمك او را مى‌خورند ولى نمكدان مى‌شكنند، اينان از سفره حضرت او كسب قدرت و نيرو مى‌كنند و آن قدرت را عليه حضرت او به كار مى‌گيرند و به تعبير ديگر از منابع روزى در هر حدى كه مى‌خواهند مى‌خورند و چون سير و سيراب شدند سر به طغيان و عصيان برمى‌دارند و در كنار هر گناهى صداى قهقهه خنده آنان به فلك مى‌رسد، نمى‌دانم مست‌اند يا بر گناه و عصيان و آلودگى خود افتخار كرده، سينه سپر مى‌نمايند؟

انديشه در آيات توحيد، بهترين راه تواضع‌

[قل من يرزقكم من السماء و الأرض أمن يملك السمع و الأبصار و من يخرج الحي من الميت و يخرج الميت من الحي و من يدبر الأمر فسيقولون الله فقل أ فلا تتقون\* فذلكم الله ربكم الحق فما ذا بعد الحق إلا الضلال فأنى تصرفون‌][١].

بگو: كيست كه شما را از آسمان و زمين روزى مى‌دهد؟ يا كيست كه بر گوش‌ها و چشم‌ها مالكيت و حكومت دارد؟ و كيست كه زنده را از مرده، و مرده را از زنده بيرون مى‌آورد؟ و كيست كه همواره امور [جهان هستى‌] را تدبير مى‌كند؟ به زودى خواهند گفت: خدا! پس بگو: آيا [از پرستش غير او] نمى‌پرهيزيد؟!\* اين است خدا، پروردگار حقيقى شما، بنابراين بعد از حق چيزى جز گمراهى و ضلالت وجود دارد؟ پس چگونه شما را از حق بازمى‌گردانند؟

[١] - يونس( ١٠): ٣١- ٣٢.