عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٢ - اقسام طمع در قرآن

نياوريم؟ و حال آن كه اميد داريم كه پروردگارمان ما را در زمره شايستگان درآورد.

[قالوا لا ضير إنا إلى ربنا منقلبون\* إنا نطمع أن يغفر لنا ربنا خطايانا أن كنا أول المؤمنين‌][١].

گفتند: [در اين شكنجه و عذاب‌] هيچ زيان و باكى [بر ما] نيست، يقينا ما به سوى پروردگارمان باز مى‌گرديم،\* قطعا ما اميدواريم كه چون نخستين ايمان آورندگان [از اين قوم‌] بوديم، پروردگارمان خطاهاى ما را بيامرزد.

قرآن مجيد از قول حضرت ابراهيم نقل مى‌كند:

[و الذي أطمع أن يغفر لي خطيئتي يوم الدين‌][٢].

و آن كه اميد دارم روز جزا خطايم را بر من بيامرزد.

[إنما يؤمن بآياتنا الذين إذا ذكروا بها خروا سجدا و سبحوا بحمد ربهم و هم لا يستكبرون\* تتجافى جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا و طمعا و مما رزقناهم ينفقون‌][٣].

فقط كسانى به آيات ما ايمان مى‌آورند كه وقتى به وسيله آن آيات به آنان تذكر داده شود، سجده كنان به رو در مى‌افتند و همراه با سپاس، پروردگارشان را از هر عيب و نقصى تنزيه مى‌كنند در حالى كه [از سجده و سپاس و تنزيه‌] تكبر و سركشى نمى‌ورزند؛\* [ملازم بستر استراحت و خواب نيستند، بلكه‌] پهلوهايشان از خوابگاه‌هايشان دور مى‌شود در حالى كه همواره پروردگارشان‌

[١] - شعراء( ٢٦): ٥٠- ٥١.

[٢] - شعراء( ٢٦): ٨٢.

[٣] - سجده( ٣٢): ١٥- ١٦.