ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٠٨ - باب ٢٤ سخنان حضرت رضا

زحمت بيندازد، او چنين گفت: در اين آيات شريفه: «يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ* وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ* وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ* لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ‌» (روزى كه آدمى از برادرش، پدر و مادرش و زن و فرزندش مى‌گريزد، در آن روز هر كسى را كارى است كه او را به خود مشغول داشته و از ديگران غافل مى‌كند- عبس: ٣٧- ٣٤) اين افراد چه كسانى هستند؟ حضرت فرمود: قابيل از هابيل فرار مى‌كند، و آنكه از مادرش مى‌گريزد موسى است، و آن كه از پدرش (يعنى سرپرستش نه پدر واقعى‌اش) فرار مى‌كند ابراهيم است، و آنكه از همسرش مى‌گريزد لوط است، و آنكه از پسرش مى‌گريزد نوح است كه از كنعان پسرش فرار مى‌كند، آن مرد پرسيد:

اوّل كسى كه سكته سبب مرگش شد كه بود؟ حضرت فرمود: داود ٧ كه در روز چهارشنبه بر منبرش فوت كرد. سؤال كرد: چهار چيز كه از چهار چيز ديگر سير نمى‌شوند كدامند؟ فرمود: زمين از باران، مادّه از نر، چشم از نگاه كردن و عالم از علم، پرسيد: اوّلين كسى كه نقش دينار و درهم را وضع كرد كه بود؟

فرمود: نمرود بن كنعان بعد از نوح ٧. پرسيد: اوّلين كسى كه عمل قوم لوط را انجام داد كه بود؟ حضرت فرمود: ابليس، زيرا خود را عرضه كرد. و نيز آن‌