ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٣ - باب ٤ تصريح و نص امام كاظم

كه آن محلّ زندگى محمّد بن زيد بن علىّ بود جمع بوديم، محمّد (معمولا در ساعت معيّنى نزد ما مى‌آمد ولى اين بار) تأخير كرد، به او گفتيم: قربانت گرديم! چه چيز باعث شد تأخير كنى؟ گفت: أبو ابراهيم (امام كاظم) ٧ امروز هفده نفر از سادات، از جمله مرا، فرا خوانده بود و همگى ما را شاهد گرفت كه پسرش «علىّ» وصىّ و وكيل اوست چه در زنده بودن او و چه بعد از فوتش، و گفتار او (عليّ) را تماما در مورد خودش قبول دارد چه به نفع حضرت حكم كند، چه بر ضرر ايشان»، سپس محمّد بن زيد ادامه داد: «حيدر! قسم به خدا، امروز امامت را براى او قرار داد و شيعيان بعد از ايشان به او (حضرت رضا) معتقد خواهند شد»، حيدر گويد: «گفتم: خداوند او را زنده نگاه خواهد داشت، اين چه حرفى است!؟» محمّد گفت: «وقتى او را وصىّ خود قرار داد يعنى امامت را به او واگذار كرده است»، علىّ بن حكم (كه اين جريان را از حيدر بن ايّوب شنيده بود) گويد: «حيدر با شكّ در امامت حضرت رضا ٧ از دنيا رفت».

نصّى ديگر:

١٧- عبد الرّحمن بن حجّاج گويد: «امام ابو الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام‌