ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٤٩ - باب ١٢ باب مناظره حضرت رضا

(معيّنى) باقى بماند، يا قائم به چيز ديگر بوده باشد، و يا تا مرز چيز ديگرى برپا باشد، به چيزى تكيه نكرده، و در چيزى پنهان نشده است، و اينها همه قبل از خلقت خلق است، چون چيزى غير از خودش نبوده است و هر صفتى بر او قرار دهى همگى صفاتى است حادث و ترجمانى است كه موجب فهميدن مى‌شود.

و بدان كه ابداع، مشيّت و اراده، سه اسم براى يك چيز هستند، و اوّلين ابداع، اراده و مشيّت او، حروفى بود كه آنها را اصل هر چيزى قرار داد و راهنمايى بر هر مدرك، و روشنگرى بر هر امر مشتبهى نمود، و به وسيله آن حروف هر چيز اعمّ از حقّ و باطل، فعل و مفعول، يا معنى و غير معنى از هم جدا و شناخته مى‌شود، و همه امور بر آنها جمع شده است، و در آفرينش اين حروف براى آنها، معناى متناهى و وجودى غير از نفس آنها، قرار نداد، زيرا آنها با ابداع و ايجاد، بوجود آمده‌اند، و نور، در اينجا، اوّلين فعل خداست، خدايى كه خود نور آسمانها و زمين است، و حروف از آن فعل، به فعليّت رسيده‌اند، و آنها حروفى هستند كه اساس گفتار بر آنهاست، و عبارات همگى‌