ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٥٢ - باب ١٢ باب مناظره حضرت رضا

اين حروف در آنها نمى‌يابى، امّا وقتى آنها را كنار هم بگذارى و اسم و صفت براى معنى مورد نظر خود بسازى، نشانگر معنى و موصوف خود خواهند بود، آيا فهميدى؟ گفت: بله.

و بدان كه صفت نمى‌تواند بدون موصوف باشد و نيز اسم بدون معنى، و حدّ بدون محدود نخواهد بود، و صفات و اسماء همگى دالّ بر كمال و وجود هستند، و به مانند حدود، مثل تربيع (چهارتايى نمودن)، تثليث (سه‌تايى نمودن)، و تسديس (شش‌تايى نمودن)، دلالتى بر احاطه و فراگيرى ندارند، زيرا معرفت خداوند به وسيله صفات و اسماء درك مى‌شود و با حدّ قرار دادن توسّط طول و عرض، قلّت و كثرت، رنگ و وزن و نظائر آنها درك نمى‌شود، و هيچ چيز از اين مذكورات، در مورد خداوند- جلّ و تقدّس- مصداق ندارد تا مخلوقات بتوانند با شناخت خود، او را (توسّط اين حدود) بشناسند.

و اين مطلب، بالضّرورة، از گفته‌ها و دلائل ما ثابت مى‌شود، لكن صفات خدا، دالّ بر خداوند هستند.

و او با اسماء خويش درك مى‌گردد، و با وجود مخلوقات بر وجود او